эй дар абрӯи гиреҳи афканда чаҳ ҳоласт ту ро

ای در ابرو گره افکنده چه حال است تو را

Гӯйӣ аз суҳбати аҳбоб малоласт ту ро

گویی از صحبت احباب ملال است تو را

Мӯҷиби ҳасани ту танҳо на хат ва хол фитод

موجب حسن تو تنها نه خط و خال فتاد

Ишқи мо низ зи асбоб ҷамоласт ту ро

عشق ما نیز ز اسباب جمال است تو را

Ташнагонро ба дамии об тафаққуд ме кун

تشنگان را به دمی آب تفقد می کن

эй ки манзил ба лаби об зулоласт ту ро

ای که منزل به لب آب زلال است تو را

Бар дил аз ғуссаи марои ранҷу малолии сети азим

بر دل از غصه مرا رنج و ملالی ست عظیم

То ба ҳар сифлаи сари ғанҷ ва даллоласт ту ро

تا به هر سفله سر غنج و دلال است تو را

Бе ту гаштам чу хаёлӣ ва ба хотир нагузашт

بی تو گشتم چو خیالی و به خاطر نگذشت

Ҳаргизи ин нуктаи ?ути охир чаҳ хаёласт ту ро

هرگز این نکته ات آخر چه خیال است تو را

Нест раҳи сӯии туами ҷуз ба пару боли умед

نیست ره سوی توام جز به پر و بال امید

Машкан ин болу пурмро ки ваболаст ту ро

مشکن این بال و پرم را که وبال است تو را

Ҷомии андеша соҳил макун аз лаҷаи ишқ

جامی اندیشه ساحل مکن از لجه عشق

Ки бурун рафтан азин варта маҳоласт ту ро

که برون رفتن ازین ورطه محال است تو را