Чашми манӣу хонаи ту чашм хона ам

چشم منی و خانه تو چشم خانه‌ام

Ҳақи алқдўми ту гуҳари дона дона ам

حق‌القدوم تو گهر دانه دانه‌ام

Чун мардумони хонаи чашмами миёни об

چون مردمان خانه چشمم میان آب

Аз бас ки оби дидаи гирифтаи сет хона ам

از بس که آب دیده گرفته‌ست خانه‌ام

Акнӯн ки зери рони ту ромаст Рахши ҳасан

اکنون که زیر ران تو رام است رخش حسن

намекун навозишӣ ба сар тозӣона ам

می‌کن نوازشی به سر تازیانه‌ام

Хоб оварад фасонаи аҷаби қиссае ки буд

خواب آورد فسانه عجب قصه‌ای که بود

Хоби тараби зи чашми ҳарифон фасона ам

خواب طرب ز چشم حریفان فسانه‌ام

Рӯзӣ ки бар умеди ту қолаб кунам тиҳӣ

روزی که بر امید تو قالب کنم تهی

Болин басаст хиштии азин остона ам

بالین بس است خشتی ازین آستانه‌ام

зи овози сайли чашми терми дил ҳаме тапад

ز آواز سیل چشم ترم دل همی‌تپد

Рақсии чунин асар диҳад оре тарона ам

رقصی چنین اثر دهد آری ترانه‌ام

Ҷомии ним ки хусрави вақтам ба малики ишқ

جامی نیم که خسرو وقتم به ملک عشق

Маншури хусравии ғазал ошиқона ам

منشور خسروی غزل عاشقانه‌ام