Он ки аз ҳалқаи зргўш гаронаст ӯ ро

آن که از حلقه زرگوش گران است او را

Чаҳ ғам аз нолаи хунин ҷгаронаст ӯ ро

چه غم از ناله خونین جگران است او را

Гӯи каллаи бршкн аз ноз ки дар маснади ҳасан

گو کله برشکن از ناز که در مسند حسن

Мансаби шоҳии заррин камаронаст ӯ ро

منصب شاهی زرین کمران است او را

Дида дарёст маро зон гуҳари пок ки ҷой

دیده دریاست مرا زان گهر پاک که جای

Садафи сина соҳибназаронаст ӯ ро

صدف سینه صاحبنظران است او را

Шуд марои ҳол дигар аз ғами он шӯх вале

شد مرا حال دگر از غم آن شوخ ولی

Назари лутф ба ҳол дгаронаст ӯ ро

نظر لطف به حال دگران است او را

Даии гузашт аз ман бади рӯз ва дигар бознагашт

دی گذشت از من بد روز و دگر بازنگشت

Ваа ки хосияти умр гузаронаст ӯ ро

وه که خاصیت عمر گذران است او را

Хок шуд дидаи ғмдидаҳи маҷнӯн ва ҳануз

خاک شد دیده غمدیده مجنون و هنوز

Чашми ҷони ҷониби Лайлӣ нигаронаст ӯ ро

چشم جان جانب لیلی نگران است او را

Панди талхи падарон дар дил ҷомӣ нагирифт

پند تلخ پدران در دل جامی نگرفت

Зонка дил дар кафи ширин писаронаст ӯ ро

زانکه دل در کف شیرین پسران است او را