Диҳии шароб ки бар нағма рубоб хӯрам

دهی شراب که بر نغمه رباب خورم

Чу ман хароби рубобам чаро шароб хӯрам

چو من خراب ربابم چرا شراب خورم

Даҳум ба ташнаи лабони косаи шаробу даҳон

دهم به تشنه لبان کاسه شراب و دهان

Кунам зи гӯш ва май аз коса рубоб хӯрам

کنم ز گوش و می از کاسه رباب خورم

Суфоли дардии мисатони ишқ азон май ба

سفال دردی مستان عشق ازان می به

Ки аз хами фалаку ҷом офтоб хӯрам

که از خم فلک و جام آفتاب خورم

Маро чаҳ ҳоҷати базми касони чунин ки мудом

مرا چه حاجت بزم کسان چنین که مدام

зи хӯни дидаи шаробу зи дил кабоб хӯрам

ز خون دیده شراب و ز دل کباب خورم

зи ваъдаи ту чаҳ ҳосил ки тишнагии набард

ز وعده تو چه حاصل که تشنگی نبرد

Ба ҷои оби фиребӣ ки аз сароб хӯрам

به جای آب فریبی که از سراب خورم

Магӯ ки мебарраанд туро зи талхии ҳиҷр

مگو که می برهاند تو را ز تلخی هجر

Ки бе лаби ту на май балки заҳр ноб хӯрам

که بی لب تو نه می بلکه زهر ناب خورم

зи бас ки ташнаи лабам бе лаби ту чун ҷомӣ

ز بس که تشنه لبم بی لب تو چون جامی

Шаробро чу ба дастам фитад чу об хӯрам

شراب را چو به دستم فتد چو آب خورم