Ман длхстаҳ ҳар дами баҳри он нозук бадан меРом

من دلخسته هر دم بهر آن نازک بدن میرم

Гуҳ аз ранги қабо гоҳе зи буи перҳан меРом

گه از رنگ قبا گاهی ز بوی پیرهن میرم

Чу соя аз серуми бардошти он сарви равони борӣ

چو سایه از سرم برداشت آن سرو روان باری

Рӯм бар ёд ӯ дар сояи сарв чаман меРом

روم بر یاد او در سایه سرو چمن میرم

Шаҳиди ишқро ҷузи ман касе мотам наме дорад

شهید عشق را جز من کسی ماتم نمی دارد

Ки хоҳад мотами ман доштани рӯзӣ ки ман меРом

که خواهد ماتم من داشتن روزی که من میرم

Гар аз пероҳанаши як риштаи пайванди кафани байнам

گر از پیراهنش یک رشته پیوند کفن بینم

Занами пероҳани ҷони чок ва аз завқ кафан меРом

زنم پیراهن جان چاک و از ذوق کفن میرم

Чунин каз тешаи ғам синаам сад пора шуд охир

چنین کز تیشه غم سینه ام صد پاره شد آخر

Азон ширини даҳон бо дарду доғ кӯҳкан меРом

ازان شیرین دهان با درد و داغ کوهکن میرم

Рӯ эй ҳамдами ту дар базми тараб бо дӯстони хуши зӣ

رو ای همدم تو در بزم طرب با دوستان خوش زی

Маро бигзор то танҳо дарин байт алҳзн меРом

مرا بگذار تا تنها درین بیت الحزن میرم

Яке дами нгслди ҷомии дилам зон шӯхи ошиқи каш

یکی دم نگسلد جامی دلم زان شوخ عاشق کش

Аҷабгар бо чунин дили ман ба марг хештан меРом

عجب گر با چنین دل من به مرگ خویشتن میرم