Ман эй соқӣ на онам каз мегулранг бигурезам

من ای ساقی نه آنم کز می گلرنگ بگریزم

Май гулранги даҳ каз ақл пурнайранг бигурезам

می گلرنگ ده کز عقل پرنیرنگ بگریزم

з шаҳристон ҳастӣ рӯ ба кунҷи нестии орм

ز شهرستان هستی رو به کنج نیستی آرم

Ба саҳрои фарох аз гӯшаҳои танг бигурезам

به صحرای فراخ از گوشه های تنگ بگریزم

Чунон аз хўдпрстон ваҳшатӣ дорам кигар байнам

چنان از خودپرستان وحشتی دارم که گر بینم

зи як фарсангашон хоҳам ба сад фарсанг бигурезам

ز یک فرسنگشان خواهم به صد فرسنگ بگریزم

Ту хоҳии лутфи хоҳӣ қаҳр кун ҷоно на онам ман

تو خواهی لطف خواهی قهر کن جانا نه آنم من

Ки бошам бо ту вақти оштии ваз ҷанг бигурезам

که باشم با تو وقت آشتی وز جنگ بگریزم

Саг ин кӯем аммо баҳри ту неи баҳри худ ҳошо

سگ این کویم اما بهر تو نی بهر خود حاشا

Ки баҳр луқма оем бар дарат ваз санг бигурезам

که بهر لقمه آیم بر درت وز سنگ بگریزم

Чунон дар пардаи дил инс шуд бо нағмаи дардам

چنان در پرده دل انس شد با نغمه دردم

Ки хоҳам аз садои авду савт чанг бигурезам

که خواهم از صدای عود و صوت چنگ بگریزم

Ба роҳи он саворами пои дил чун ланг шуд ҷомӣ

به راه آن سوارم پای دل چون لنگ شد جامی

Чаҳ сон аз хами фитрокаш ба пой ланг бигурезам

چه سان از خم فتراکش به پای لنگ بگریزم