Наёсоед кас аз афғони ман ҷое ки ман бошам

نیاساید کس از افغان من جایی که من باشم

Ҳамон беҳтар ки ҳам худ ҳамнишин хештан бошам

همان بهتر که هم خود همنشین خویشتن باشم

Даҳуми таскини худ ҳар шаб ки фардои бинмш дар раҳ

دهم تسکین خود هر شب که فردا بینمش در ره

Вале он сангдил ноед бидон роҳӣ ки ман бошам

ولی آن سنگدل ناید بدان راهی که من باشم

Марои брбўд завқ гуфту гӯии он парии зонсон

مرا بربود ذوق گفت و گوی آن پری زانسان

Ки чун девонагони пайваста бо худ дар сухан бошам

که چون دیوانگان پیوسته با خود در سخن باشم

Чу ҳамдардӣ намеёбам ки гӯям дарди худ бо ӯ

چو همدردی نمی یابم که گویم درد خود با او

Гуҳӣ бо ёди маҷнӯни гуҳ ба фикр кӯҳкан бошам

گهی با یاد مجنون گه به فکر کوهکن باشم

Рқибои талхи гуфтан то ба кӣ чандон забони даракаш

رقیبا تلخ گفتن تا به کی چندان زبان درکش

Ки икдми гӯш бар гуфтори он ширин даҳан бошам

که یکدم گوش بر گفتار آن شیرین دهن باشم

Чунон брбўди хоби ман ки ноед чашми ман бар ҳам

چنان بربود خواب من که ناید چشم من بر هم

Магар вақте ки зери хоки хуфта дар кафан бошам

مگر وقتی که زیر خاک خفته در کفن باشم

Чу шуд дар кор май паймони тақвои ҷомии он аввалӣ

چو شد در کار می پیمان تقوا جامی آن اولی

Ки паймона ба каф бо соқии паймон шикан бошам

که پیمانه به کف با ساقی پیمان شکن باشم