Ман бесабру дили кони шакли зибоҳри замони байнам

من بی صبر و دل کان شکل زیباهر زمان بینم

Балоӣ ҷон шавад ҳар дидан ва ман ҳамчунон байнам

بلای جان شود هر دیدن و من همچنان بینم

Савори шӯхи ман дар ҷилваи ноз ва ман ҳайрон

سوار شوخ من در جلوه ناز و من حیران

Гуҳи он поу рикоб ва гоҳе он дасту Аннани байнам

گه آن پا و رکاب و گاهی آن دست و عنان بینم

Ниҳода бар камони тир аз паии сайд ва ман мискин

نهاده بر کمان تیر از پی صید و من مسکین

Чу маҳрӯмон ба ҳасрати ҷониби тиру камони байнам

چو محرومان به حسرت جانب تیر و کمان بینم

Пас аз умрии риёзати ончии соликро шавад равшан

پس از عمری ریاضت آنچه سالک را شود روشن

Шуд акнӯн умрҳо каз оризи хубаши аёни байнам

شد اکنون عمرها کز عارض خوبش عیان بینم

Ман бедил ки бо худ ҳайф дорам ҳамдамаш дидан

من بیدل که با خود حیف دارم همدمش دیدن

Куҷо тоб оварам каш ҳар замон бо ин ва он байнам

کجا تاب آورم کش هر زمان با این و آن بینم

Ба кӯяши он ҳамаи ошиқ ки дидам ҳар киро ҷӯям

به کویش آن همه عاشق که دیدم هر که را جویم

Ба ҷой ӯ ҳамин фарсӯдаи муштии устихони байнам

به جای او همین فرسوده مشتی استخوان بینم

Касони шабҳо ба фикри ъушрату ҷомии дарин савдо

کسان شبها به فکر عشرت و جامی درین سودا

Ки фардо чун кунам ваон офати ҷонро чаҳ сони байнам

که فردا چون کنم وان آفت جان را چه سان بینم