эй меҳри ту аз субҳи азали ҳам нафаси мо

ای مهر تو از صبح ازل هم نفس ما

Кӯтоҳи зи домони ту дасти ҳаваси мо

کوتاه ز دامان تو دست هوس ما

Мо қофила каъба ишқем ки рафтаи сет

ما قافله کعبه عشقیم که رفته ست

Сартосари офоқи садои ҷараси мо

سرتاسر آفاق صدای جرس ما

Он булбул мастем ки давр аз гули рӯят

آن بلبل مستیم که دور از گل رویت

Ин гулшан нилӯфарӣ омад қафаси мо

این گلشن نیلوفری آمد قفس ما

Аз дӯди дили мо ҳазар эй шуълаи шавқат

از دود دل ما حذر ای شعله شوقت

Оташ зада дар хирмани хошоку хаси мо

آتش زده در خرمن خاشاک و خس ما

Хоҳем ба як ҷуръа май аз хеши халос

خواهیم به یک جرعه می از خویش خلاص

Аз пер Муғон нест ҷузи ин мултамиси мо

از پیر مغان نیست جز این ملتمس ما

Дар пои хами олӯдаи лаб аз мечу беафтем

در پای خم آلوده لب از می چو بیفتیم

Ронанд млоик ба пари худ магаси мо

رانند ملایک به پر خود مگس ما

Ҷомӣ ба дарат ҷон ба кафи даст расида аст

جامی به درت جان به کف دست رسیده است

Яъне ки ҳамин тӯҳфа буд дастраси мо

یعنی که همین تحفه بود دسترس ما