эй шаҳи танги қабоёни маи заррини камарон

ای شه تنگ قبایان مه زرین کمران

Сарвари каҷи каллаони хусрави ширини писарон

سرور کج کلهان خسرو شیرین پسران

Марҳами сина бе кӣнаи ошуфтаи дилон

مرهم سینه بی کینه آشفته دلان

Мардуми дидаи ғмдидаҳи соҳибназарон

مردم دیده غمدیده صاحبنظران

То кӣ уфтам ба раҳати оҳи занон ашк фишон

تا کی افتم به رهت آه زنان اشک فشان

То кӣ оем ба дарат наъраи занони ҷома дарон

تا کی آیم به درت نعره زنان جامه دران

Гузарӣ кун ба сари ошиқи маҳҷӯр ки ҳаст

گذری کن به سر عاشق مهجور که هست

Меҳнати ошиқӣу давлати хӯбии гузарон

محنت عاشقی و دولت خوبی گذران

Бо хаёли ту саҳар маъзиратӣ ме гуфтам

با خیال تو سحر معذرتی می گفتم

К-эй шудаи мӯниси танҳои хунини ҷгарон

کای شده مونس تنهایی خونین جگران

Хешро шуҳра ба ишқи дгарон май созам

خویش را شهره به عشق دگران می سازم

То нгўинди ҳадиси ман ва ту бе хабарон

تا نگویند حدیث من و تو بی خبران

Гуфт ҷомӣ чу дилати шефтаи мост чаҳ бок

گفت جامی چو دلت شیفته ماست چه باک

Гар ба талбиси шӯии шуҳра ба ишқи дгарон

گر به تلبیس شوی شهره به عشق دگران