На зуҳд ояд марои монеъи зи базм ъушрат андишон

نه زهد آید مرا مانع ز بزم عشرت اندیشان

Ғами худ давр медорам зи базми ъушрати эшон

غم خود دور می دارم ز بزم عشرت ایشان

Ба ҷое котлс шоҳон нишоед фарши раҳи ҳошо

به جایی کاطلس شاهان نشاید فرش ره حاشا

Ки роҳ қурб ёбад далқи гирдолӯди даравишон

که راه قرب یابد دلق گردآلود درویشان

Мабош он шӯхи гӯи шармандаи зи ойин ҷафо кӯшӣ

مباش آن شوخ گو شرمنده ز آیین جفا کوشی

Ки набӯд шеваи озор дар дайни вФокишон

که نبود شیوه آزار در دین وفاکیشان

На андешами дуоеи ғайри азин кони шоҳи хубон ро

نه اندیشم دعایی غیر ازین کان شاه خوبان را

Мабодои ҳеҷ гуҳи осебӣ аз кед бидонадишон

مبادا هیچ گه آسیبی از کید بداندیشان

Марои пайванди хешӣ буд бо сабру хиради лекин

مرا پیوند خویشی بود با صبر و خرد لیکن

Дилам то ошноӣ ишқ шуд бигусастам аз хуишон

دلم تا آشنای عشق شد بگسستم از خویشان

зи роҳ дил расад ашки ҷгргўни дидаи мо ро

ز راه دل رسد اشک جگرگون دیده ما را

Балии ин хонаро меояд оби тира аз пишон

بلی این خانه را می آید آب تیره از پیشان

Чу ояд даври ҷомии ҷоми гулгуни дайгариро даҳ

چو آید دور جامی جام گلگون دیگری را ده

Буд хунобаи дили бас май лаъли ҷгрришон

بود خونابه دل بس می لعل جگرریشان