Фазояд зи хати ҳасани нозуки изорон

فزاید ز خط حسن نازک عذاران

Алайкуми бҳсни улхат эй дӯстдорон

علیکم بحسن الخط ای دوستداران

Шавад тоза аз хати баҳори никуӣ

شود تازه از خط بهار نکویی

Бидон гӯна каз сабзаи аҳди баҳорон

بدان گونه کز سبزه عهد بهاران

Мё хуй фишон май чикон аз руху лаб

میا خوی فشان می چکان از رخ و لب

Ба ҳам бар мазан вақти парҳезгорон

به هم بر مزن وقت پرهیزگاران

Қарорат на ин буд бо мо зи аввал

قرارت نه این بود با ما ز اول

Ки бошӣ қарори дил бе қаророн

که باشی قرار دل بی قراران

Надонам чаҳ буд инки гаштанди охир

ندانم چه بود اینکه گشتند آخر

Чунин ноумед аз ту умедворон

چنین ناامید از تو امیدواران

Шуд аз теғи меҳрати дилами пораи пора

شد از تیغ مهرت دلم پاره پاره

Чу абрӯи азу ҳар мижаи ашкборон

چو ابرو ازو هر مژه اشکباران

Қадаҳи гири ҷомӣ ки ҷуз ме набахшад

قدح گیر جامی که جز می نبخشد

Фароғати зи дарди сари ҳӯшёрон

فراغت ز درد سر هوشیاران