эй бо лаби ту тӯтии ширини забони забун

ای با لب تو طوطی شیرین زبان زبون

Кардӣ Аннани зи панҷаи симинброни бурун

کردی عنان ز پنجه سیمینبران برون

Бо ҳасани илтифоти ту муътод гашта ам

با حسن التفات تو معتاد گشته ام

Бар мо макун убӯри тағофули кунон кунун

بر ما مکن عبور تغافل کنان کنون

Гар башиканӣ ба санги ситами ҳуққаи дилам

گر بشکنی به سنگ ستم حقه دلم

Ҷузи гавҳар ниёз наёбӣ дар он дарун

جز گوهر نیاز نیابی در آن درون

Лаби ташна май рӯми зи ғамат гарчи ме равад

لب تشنه می روم ز غمت گرچه می‌رود

Бар рӯем аз ду дидаи пурхӯни аёни ъиўн

بر رویم از دو دیده پرخون عیان عیون

Хоҳӣ дило бпоӣ кунӣ хаймаи мурод

خواهی دلا بپای کنی خیمه مراد

Зон мӯи талаби таноби вази он қади ситони сутун

زان مو طلب طناب وز آن قد ستان ستون

Дар малики ишқи мансаби олӣ ва дун басӣаст

در ملک عشق منصب عالی و دون بسیست

Некон намӯда майл ба олӣ бидон ба дун

نیکان نموده میل به عالی بدان به دون

Ҷомии илм ба олами девонагии фарохат

جامی علم به عالم دیوانگی فراخت

Чун сохт ишқи рояти фарзонагони нигун

چون ساخت عشق رایت فرزانگان نگون