Навбаҳорон ки дамади шохи гулӣ аз гули ман

نوبهاران که دمد شاخ گلی از گل من

Ғунчаҳояш буд оғишта ба хӯни дили ман

غنچه هایش بود آغشته به خون دل من

Бе ту зинсон ки ба ҷони омадам аз ҳастӣ хеш

بی تو زینسان که به جان آمدم از هستی خویش

Зуд бошад ки шавад кӯии адами манзили ман

زود باشد که شود کوی عدم منزل من

Набӯд ҳамраҳи ҷонам ба ҷузи андешаи ту

نبود همره جانم به جز اندیشه تو

Чун бабанданд азин дайри фанои маҳмили ман

چون ببندند ازین دیر فنا محمل من

Лутф фармо ва бикаш теғ ва бикаш зори маро

لطف فرما و بکش تیغ و بکش زار مرا

Гарчи ҳайфаст ки бошад чу туе қотили ман

گرچه حیف است که باشد چو تویی قاتل من

Ин чаҳ судаст ва чаҳ савдо ки ба бозори ғамат

این چه سود است و چه سودا که به بازار غمت

Сими ашку зари рухсора буд ҳосили ман

سیم اشک و زر رخساره بود حاصل من

Зончаҳи султони хаёли ту маро таъйин кард

زانچه سلطان خیال تو مرا تعیین کرد

Дами нақди ашк чу хӯн беш нашуд восили ман

دم نقد اشک چو خون بیش نشد واصل من

Ҷомё то битавон ҷом май аз даст манеҳ

جامیا تا بتوان جام می از دست منه

Ки азин ёфт гушоиши ҳамагии мушкили ман

که ازین یافت گشایش همگی مشکل من