Нигор шӯхи чашми тези хашми тундхуии ман

نگار شوخ چشم تیز خشم تندخوی من

намебинад ба чашми марҳамати як бори сӯии ман

نمی بیند به چشم مرحمت یک بار سوی من

Ба рӯем аз мижаи хуноби вази дили хӯн ноб омад

به رویم از مژه خوناب وز دل خون ناب آمد

Чаҳ гӯям каз фироқ ӯ чҳо омад ба рӯй ман

چه گویم کز فراق او چها آمد به روی من

Дами қатлам чу теғ ӯ зи сӯзи синаи бгдозд

دم قتلم چو تیغ او ز سوز سینه بگدازد

зи оби зиндагонӣ хуштар ояд дар гулӯии ман

ز آب زندگانی خوشتر آید در گلوی من

Тамошои Рахшро ҳар сари мӯ гар шавад чашмӣ

تماشای رخش را هر سر مو گر شود چشمی

Сар мӯе нагардад кам ба рӯйиши орзӯии ман

سر مویی نگردد کم به رویش آرزوی من

Дар он кӯи умрҳо гаштам нагуфт он бе вафои ҳаргиз

در آن کو عمرها گشتم نگفت آن بی وفا هرگز

Ки ин мискини саргардон чаҳ меҷӯяд ба кӯии ман

که این مسکین سرگردان چه می جوید به کوی من

Ба хубони ишқ варзидани марои хуии сети дерина

به خوبان عشق ورزیدن مرا خویی ست دیرینه

Ба зӯдӣ кӣ тавон эй пндгўи ислоҳи хуии ман

به زودی کی توان ای پندگو اصلاح خوی من

Магӯ ҷомӣ казон мишкӣни слосли пои дили бугсал

مگو جامی کزان مشکین سلاسل پای دل بگسل

Ки пайвандии сет бо ӯ муҳкам аз ҳар тори мӯии ман

که پیوندی ست با او محکم از هر تار موی من