Бо асирон эй рақиби оғоз бдхўиӣ макун

با اسیران ای رقیب آغاز بدخویی مکن

Талх кардӣ айши мо чандин тршрўиӣ макун

تلخ کردی عیش ما چندین ترشرویی مکن

Дар ҳақи могар бади андешади рақиб аз хуии бад

در حق ما گر بد اندیشد رقیب از خوی بد

Ту рухи некӯии худ байни ғайр некуӣ макун

تو رخ نیکوی خود بین غیر نیکویی مکن

эй хуши он шабҳо ки поятро кунам бар дидаи ҷо

ای خوش آن شبها که پایت را کنم بر دیده جا

Ту кашӣ аз нози пои сӯии худ ва гӯйӣ макун

تو کشی از ناز پا سوی خود و گویی مکن

Аз ту буии ҷони дамади вази боди бустони буии гул

از تو بوی جان دمد وز باد بستان بوی گل

Беш азин гӯи пеши ту изҳор хушбӯе макун

بیش ازین گو پیش تو اظهار خوشبویی مکن

Зон ду соиди панҷаи сабр маро бартофтӣ

زان دو ساعد پنجه صبر مرا برتافتی

Нотавонам бо ман аинсони сахт бозуе макун

ناتوانم با من اینسان سخت بازویی مکن

Кас наме байнам ки саҳари чашми ту хобаш набаст

کس نمی بینم که سحر چشم تو خوابش نبست

Беш азин он шӯхро таълим ҷодуӣ макун

بیش ازین آن شوخ را تعلیم جادویی مکن

Расми ту дилҷӯе омад ин замон кандар раҳат

رسم تو دلجویی آمد این زمان کاندر رهت

Нақди дил гум кард ҷомии тарк дилҷӯе макун

نقد دل گم کرد جامی ترک دلجویی مکن