Бинмоӣ рух ки матлаъ субҳ сафост ин

بنمای رخ که مطلع صبح صفاست این

Ойӣна ҷамол намой худост ин

آیینه جمال نمای خداست این

Кардам басии туфайли сегон бар дар ту ҷой

کردم بسی طفیل سگان بر در تو جای

Ҳаргиз нагуфтем чаҳ касаст аз куҷост ин

هرگز نگفتیم چه کس است از کجاست این

Бар сина мезадам зи ғамати санг ҳар ки дид

بر سینه می زدم ز غمت سنگ هر که دید

Гуфто ба ишқи санг дилӣ мубталост ин

گفتا به عشق سنگ دلی مبتلاست این

Ҳаргиз накардӣ аз лаби худ коми ман раво

هرگز نکردی از لب خود کام من روا

эй бевафо ба шаръи вафо кӣ равост ин

ای بی وفا به شرع وفا کی رواست این

Зулфи дўтости пеш рухам гуфтае ниқоб

زلف دوتاست پیش رخم گفته ای نقاب

Зулфи ду то магӯӣ ки дом балост ин

زلف دو تا مگوی که دام بلاست این

Бегонаи вор май гузарӣ бар гадои хеш

بیگانه وار می گذری بر گدای خویش

Охир на бо сегон дарат ошност ин

آخر نه با سگان درت آشناست این

намезад рақиби таънаи ҷомии саг ту гуфт

می زد رقیب طعنه جامی سگ تو گفت

Ҳеҷаш магӯ ки ҳамдами дерини мости ин

هیچش مگو که همدم دیرین ماست این