эй ба рухсор чу маи чашму чароғи дгарон

ای به رخسار چو مه چشم و چراغ دگران

Сӯхтам чанд шӯии марҳами доғи дгарон

سوختم چند شوی مرهم داغ دگران

Ёри дмсози касони васл чаҳ дорем тамаъ

یار دمساز کسان وصل چه داریم طمع

Натавон хӯрд бар аз миваи боғи дгарон

نتوان خورد بر از میوه باغ دگران

Дил чаҳ бандам ба мау меҳр ки ин вайрона

دل چه بندم به مه و مهر که این ویرانه

Равшаноӣ напазирад зи чароғи дгарон

روشنایی نپذیرد ز چراغ دگران

Бо ту эй боди сабои буи касе ме ёбам

با تو ای باد صبا بوی کسی می یابم

Машав аз баҳри худои атри димоғи дгарон

مشو از بهر خدا عطر دماغ دگران

Чанд дар тафриқаи хотири мо саъй кунӣ

چند در تفرقه خاطر ما سعی کنی

эй муҳайёи зи ту асбоби фироқи дгарон

ای مهیا ز تو اسباب فراغ دگران

Хат сабзат нагарм неи рухи хубон ки ба аст

خط سبزت نگرم نی رخ خوبان که به است

Сабзаи боғи ту аз лолаи роғи дгарон

سبزه باغ تو از لاله راغ دگران

Ваа ки афсона ҷомӣ нишнидӣ ҳаргиз

وه که افسانه جامی نشنیدی هرگز

То нпрдохтӣ аз лобау лоғи дгарон

تا نپرداختی از لابه و لاغ دگران