Марви зини чашмтар эй ашки хунини дмбдми берун

مرو زین چشم تر ای اشک خونین دمبدم بیرون

Шудам расво манеҳ дигари зи фармонами қадами берун

شدم رسوا منه دیگر ز فرمانم قدم بیرون

Ба рӯз васл хоҳам чоки дили дузами зи пайконат

به روز وصل خواهم چاک دل دوزم ز پیکانت

Ки монад шодӣу ъушрати даруни андӯҳу ғами берун

که ماند شادی و عشرت درون اندوه و غم بیرون

Ба саҳрои вақти гул он нест лола балки оташҳо

به صحرا وقت گل آن نیست لاله بلکه آتشها

зи хоки доғдорон фироқат зад илми берун

ز خاک داغداران فراقت زد علم بیرون

Задӣ бар лавҳи сим аз машктар нўнии рақам яъне

زدی بر لوح سیم از مشک تر نونی رقم یعنی

Наёяд хушнависонро чунин ҳарф аз қалами берун

نیاید خوشنویسان را چنین حرف از قلم بیرون

Нагӯям рози он лаб гарчи хӯрдам хӯни азуи умрӣ

نگویم راز آن لب گرچه خوردم خون ازو عمری

Балии надиҳади зи хами дрдхўрдаҳи бодаи нами берун

بلی ندهد ز خم دردخورده باده نم بیرون

Ғамат аз дил нарафт ва рафт ҷон аз тани набӯдаи сети он

غمت از دل نرفت و رفت جان از تن نبوده ست آن

Ки мегуфтам ғамат ояд зи дил бо ҷон ба ҳам берун

که می گفتم غمت آید ز دل با جان به هم بیرون

Гирифт аз тангноӣ шаҳр ҳастӣ хотири ҷомӣ

گرفت از تنگنای شهر هستی خاطر جامی

Чаҳ будигар қадам наниҳодӣ аз малики адами берун

چه بودی گر قدم ننهادی از ملک عدم بیرون