Бози таркиши бастаи он тарк савор омад бурун

باز ترکش بسته آن ترک سوار آمد برون

эй фидояши ҷон ки бар азм шикор омад бурун

ای فدایش جان که بر عزم شکار آمد برون

Қасд он дорад ки созад олимиро сайди хеш

قصد آن دارد که سازد عالمی را صید خویش

Вар на бо тиру камони баҳр чаҳ кор омад бурун

ور نه با تیر و کمان بهر چه کار آمد برون

Бо ки май нӯшида ёрб дӯши комрўзи ин чунин

با که می نوشیده یارب دوش کامروز این چنین

Чашми хоби олӯдау сари пар хумор омад бурун

چشم خواب آلوده و سر پر خمار آمد برون

Гар намеояд баҳор эй ошиқи шайдо чаҳ бок

گر نمی آید بهار ای عاشق شیدا چه باک

Инак он гули тозатар аз сад баҳор омад бурун

اینک آن گل تازه تر از صد بهار آمد برون

Ҳар ки шуд рӯзӣ ба кӯй ӯ зи сӯзи ошиқон

هر که شد روزی به کوی او ز سوز عاشقان

Бо дили пурхӯну чашм ашкбор омад бурун

با دل پرخون و چشم اشکبار آمد برون

Дар дилаш нагирифт агар чаҳ мекунад дар санги ҷой

در دلش نگرفت اگر چه می کند در سنگ جای

Нолау оҳии казин ҷон фигор омад бурун

ناله و آهی کزین جان فگار آمد برون

Дӯш май гаштам бар он дар шуд ба пои хории маро

دوش می گشتم بر آن در شد به پا خاری مرا

Дида май судам бар он чндонкаҳ хор омад бурун

دیده می سودم بر آن چندانکه خار آمد برون

Солҳо барадам ба сар бар хоки он дар мунтазир

سالها بردم به سر بر خاک آن در منتظر

ӯ буруни номад вале ҷони з интизор омад бурун

او برون نامد ولی جان ز انتظار آمد برون

Ин тани фарсӯдаи ҷомии хок будӣ кошкӣ

این تن فرسوده جامی خاک بودی کاشکی

Бар сари роҳӣ ки он чобук савор омад бурун

بر سر راهی که آن چابک سوار آمد برون