Рӯҳии Фдок эй санами Абтаҳии лақаб

روحی فداک ای صنم ابطحی لقب

Ошӯби тарку шӯри аҷами фитнаи араб

آشوب ترک و شور عجم فتنه عرب

Кас нест дар ҷаҳон ки зи ҳасанат аҷаб намонад

کس نیست در جهان که ز حسنت عجب نماند

эй дар камоли ҳасани аҷабтар з ҳар аҷаб

ای در کمال حسن عجب تر ز هر عجب

Ҳар кас наёфт ҷуръае аз ҷоми васли ту

هر کس نیافت جرعه ای از جام وصل تو

Зини базмгоҳи ташна ҷигар рафту хушки лаб

زین بزمگاه تشنه جگر رفت و خشک لب

То зулфи ту шабасту рахти офтоби чошт

تا زلف تو شب است و رخت آفتاب چاشت

« воллили волзҳӣ »аст марои вирди рӯзу шаб

«واللیل والضحی » است مرا ورد روز و شب

Комии з лаб бубахш ки ушшоқи хаста ро

کامی ز لب ببخش که عشاق خسته را

Сад хорхор дар ҷигар афтод азон рутаб

صد خارخار در جگر افتاد ازان رطب

Рафтан ба сари тариқ адаб нест дар раҳат

رفتن به سر طریق ادب نیست در رهت

Мо ошиқем ва маст наёяд зи мо адаб

ما عاشقیم و مست نیاید ز ما ادب

Дили боди манзили ғаму сари хоки мақдамат

دل باد منزل غم و سر خاک مقدمت

Кини мӯҷиби шараф буд он мояи тараб

کین موجب شرف بود آن مایه طرب

Матлӯби ҷомӣ аз талабам гуфтае ки чист

مطلوب جامی از طلبم گفته ای که چیست

Матлӯб ӯ ҳамин ки диҳад ҷони дарин талаб

مطلوب او همین که دهد جان درین طلب