Шабӣ чун ма намӯдӣ рӯй некӯ

شبی چون مه نمودی روی نیکو

Баромади наъра аз анҷум ки мо ҳў

برآمد نعره از انجم که ما هو

Ромади оҳӯи зи мардум бо так тез

رمد آهو ز مردم با تک تیز

Дарин шева ту бигузаштӣ зи оҳӯ

درین شیوه تو بگذشتی ز آهو

?бирт ҳаст оятӣ дар лутфу рух низ

برت هست آیتی در لطف و رخ نیز

Гуҳ аз бархонам ин оят ки аз рӯ

گه از برخوانم این آیت که از رو

Сиришкам хоҳад аз зонуи гузаштан

سرشکم خواهد از زانو گذشتن

зи шавқат чанд гарем сар ба зону

ز شوقت چند گریم سر به زانو

Ду чашми ту аҷоиби ҷодўоннд

دو چشم تو عجایب جادوانند

Надидам ҳамчуи он ду ҳеҷ ҷодӯ

ندیدم همچو آن دو هیچ جادو

Ҳамаи соҳибдилонро завқи каъба

همه صاحبدلان را ذوق کعبه

Ман бедайну дилро завқи он кӯ

من بی دین و دل را ذوق آن کو

Танат дар хирқагар гуми гашти ҷомӣ

تنت در خرقه گر گم گشت جامی

Чаҳ шуд кам гири азин пашминаи як мӯ

چه شد کم گیر ازین پشمینه یک مو