Ба гӯш ма расад овоз ёрбам ҳар шаб

به گوش مه رسد آواز یاربم هر شب

Маии ту низ ба гӯш ту мерасад ёрб

مهی تو نیز به گوش تو می رسد یارب

зи ҳиҷр рӯй ту рӯзам шабаст венаи шаб ро

ز هجر روی تو روزم شب است وین شب را

Падед нест ба ғайр аз сиришки ман кавкаб

پدید نیست به غیر از سرشک من کوکب

Рахт ба чордаҳи соли ин ҷамол ва хӯбӣ ёфт

رخت به چارده سال این جمال و خوبی یافت

Куҷо расад ба ту моҳи фалак ба чордаҳи шаб

کجا رسد به تو ماه فلک به چارده شب

Серум чаҳ лоиқи фитрок бастанаст ин бас

سرم چه لایق فتراک بستن است این بس

Ки дар раҳат шавад озурдаи сами мураккаб

که در رهت شود آزرده سم مرکب

Куҷост тоби дуруштии чунон латифӣ ро

کجاست تاب درشتی چنان لطیفی را

Ба ҷони хеш ки оҳиста бар забони сӯии лаб

به جان خویش که آهسته بر زبان سوی لب

Ба набз ҷустан ман эй табиб даст меар

به نبض جستن من ای طبیب دست میار

Ки он танӣ ки ту дидӣ гудохт зи оташи таб

که آن تنی که تو دیدی گداخت ز آتش تب

Бирез бар сари ҷомии суфоли дардии дард

بریز بر سر جامی سفال دردی درد

Ки нест дар хур ӯ ҷоми софи айшу тараб

که نیست در خور او جام صاف عیش و طرب