Ба маи ман ки расонад ки ман длшдаҳ ҳар шаб

به مه من که رساند که من دلشده هر شب

зи ғами ҳиҷри расонам ба фалаки нола ёрб

ز غم هجر رسانم به فلک ناله یارب

Натавон бӯса зад он лаб кунам аммо ҳаваси он

نتوان بوسه زد آن لب کنم اما هوس آن

Ки бабўсам лаби ҷомӣ ки расад гоҳ ба он лаб

که ببوسم لب جامی که رسد گاه به آن لب

Сари ман гарчи нишоед ки ба фитрок бабандӣ

سر من گرچه نشاید که به فتراک ببندی

Чаҳ шавад гар бигзорӣ ки нуҳум бар сами мураккаб

چه شود گر بگذاری که نهم بر سم مرکب

Чу марои мазҳабу миллат ҳама шуд дар сару карт

چو مرا مذهب و ملت همه شد در سر و کارت

Чаҳ занами лофи зи миллат чаҳ кунам даъвии мазҳаб

چه زنم لاف ز ملت چه کنم دعوی مذهب

Сухани зулми ту гуфтан бар султон ки тавонад

سخن ظلم تو گفتن بر سلطان که تواند

Ки дар он ҳазрати олӣ чу ту кас нест муқарраб

که در آن حضرت عالی چو تو کس نیست مقرب

На агар дошт муаллими ҳаваси куштани халқӣ

نه اگر داشت معلم هوس کشتن خلقی

Ба ту ин нозу киришмаи з чаҳ омухт ба мактаб

به تو این ناز و کرشمه ز چه آموخت به مکتب

Нашавад меҳри ту аз дил ба ҷафоҳои паёпай

نشود مهر تو از دل به جفاهای پیاپی

Наравад сӯзи ту аз ҷон ба дуоҳои муҷарраб

نرود سوز تو از جان به دعاهای مجرب

Таби ҳиҷрони ту ёрб чаҳ ҷигарсӯз табӣ шуд

تب هجران تو یارب چه جگرسوز تبی شد

Ки табиб ар ту набошӣ набарди ҷони каси азин таб

که طبیب ار تو نباشی نبرد جان کس ازین تب

Ба шароб ар нафурӯшам сару дастор чу ҷомӣ

به شراب ار نفروشم سر و دستار چو جامی

Накунам дар сафи риндони пас азин даъвии машраб

نکنم در صف رندان پس ازین دعوی مشرب