Рӯй бартобӣ зи ман ҳргаҳ ки байнами сӯии ту

روی برتابی ز من هرگه که بینم سوی تو

Ҳайф май дорӣ ки уфтад чашми ман бар рӯй ту

حیف می داری که افتد چشم من بر روی تو

Гуфтеми хоҳии азин пас тарки хуй бад гирифт

گفتیم خواهی ازین پس ترک خوی بد گرفت

Ин магӯ бо ман ки ман некӯ шиносам хуии ту

این مگو با من که من نیکو شناسم خوی تو

Дил чу тӯмории сет дар ҳар печ ӯ сад ҳарфи шавқ

دل چو طوماری ست در هر پیچ او صد حرف شوق

Хоҳамаш аз риштаи ҷони баст бар бозуии ту

خواهمش از رشته جان بست بر بازوی تو

Зери пои афтодаи дилҳои батон сангдил

زیر پا افتاده دلهای بتان سنگدل

Бошад аз реги биёбони бештар дар кӯии ту

باشد از ریگ بیابان بیشتر در کوی تو

Ҷон чаҳ орм дар муқобил чун ту бигушое миён

جان چه آرم در مقابل چون تو بگشایی میان

Нест нақд ҳар ду олами қимати як мӯии ту

نیست نقد هر دو عالم قیمت یک موی تو

Ҳамчуи моҳ нав кунад аз шарми ту паҳлуи тиҳӣ

همچو ماه نو کند از شرم تو پهلو تهی

Гар фитад хуршеди тобони фии алмисли паҳлавии ту

گر فتد خورشید تابان فی المثل پهلوی تو

Қад ҷомӣ гуфтае хам чун ҳилол аз баҳр чист

قد جامی گفته ای خم چون هلال از بهر چیست

Гар бигӯям рост аз майли хами абрӯии ту

گر بگویم راست از میل خم ابروی تو