Гар ба хато кунам нигаҳи як сари мӯ ба рӯй ту

گر به خطا کنم نگه یک سر مو به روی تو

Боди марои бад-ӣни гунаҳ рӯй сияҳ чу мӯии ту

باد مرا بدین گنه روی سیه چو موی تو

Буд дилами зи ғуссаи хӯни шавқи ту баради азуи сукӯн

بود دلم ز غصه خون شوق تو برد ازو سکون

Ҳамдами ашки лолаи гаван рӯй ниҳоди сӯии ту

همدم اشک لاله گون روی نهاد سوی تو

Гуҳ ба ман гадои хушии гоҳи зи ман ҷудои хушӣ

گه به من گدا خوشی گاه ز من جدا خوشی

Ман ба хушӣу нохушӣ сохтаам ба хуии ту

من به خوشی و ناخوشی ساخته ام به خوی تو

Рашки баради равони ман бар тани нотавони ман

رشک برد روان من بر تن ناتوان من

Гар шавад устихони ман қӯти сегон кӯии ту

گر شود استخوان من قوت سگان کوی تو

Шаб чу даройад эй санам кушта шавам ба теғи ғам

شب چو درآید ای صنم کشته شوم به تیغ غم

Бози насими субҳдам ҷон диҳадам ба буии ту

باز نسیم صبحدم جان دهدم به بوی تو

Бодагусору ғамзаи зани роҳ ба мӯҳтасиб фикан

باده گسار و غمزه زن راه به محتسب فکن

То кашад он сбўшкн бар сари худ сабуии ту

تا کشد آن سبوشکن بر سر خود سبوی تو

Тозаи хати ту бар қамар зад рақамии зи машк тар

تازه خط تو بر قمر زد رقمی ز مشک تر

Ҷомӣ азон ниҳоди сар бар хати орзӯии ту

جامی ازان نهاد سر بر خط آرزوی تو