Гар ба пои сарви бхромди қади раъноӣ ӯ

گر به پای سرو بخرامد قد رعنای او

Сарв ҳамчун сояи худро афканд дар пой ӯ

سرو همچون سایه خود را افکند در پای او

Бар сари бозори гул беваҷҳ гӯ мафруш ҳасан

بر سر بازار گل بی وجه گو مفروش حسن

Чун надорад кас ба даври оризаши пурвой ӯ

چون ندارد کس به دور عارضش پروای او

Сояи он сарви боло ҳар киро бар сар фитод

سایه آن سرو بالا هر که را بر سر فتاد

Сар ба тӯбо кӣ дароради ҳиммати волоӣ ӯ

سر به طوبی کی درآرد همت والای او

Он прирўи мардуми чашм манаст ин равшан аст

آن پریرو مردم چشم من است این روشن است

Ҷой он дорад ки созами чашми равшани ҷой ӯ

جای آن دارد که سازم چشم روشن جای او

Даии хиромони бргзшти он нахлтар сӯии чаман

دی خرامان برگذشت آن نخل تر سوی چمن

Сарв бар ҷо хушк монад аз ҳайрати болой ӯ

سرو بر جا خشک ماند از حیرت بالای او

Рехти ширини хӯни Фарҳод ва азин ширинтар он

ریخت شیرین خون فرهاد و ازین شیرین تر آن

Каз паии хӯни рехтани ҳам худ диҳад ҳалвоӣ ӯ

کز پی خون ریختن هم خود دهد حلوای او

Шуд муяссари вояи ҷомӣ ки васли дӯст буд

شد میسر وایه جامی که وصل دوست بود

Боз агар аз вои худ бозмонди вой ӯ

باز اگر از وای خود بازماند وای او