Нома сарбаста омад ғунчау мазмун ӯ

نامه سربسته آمد غنچه و مضمون او

Ҳасби ҳоли булбулу шарҳи дили пари хӯн ӯ

حسب حال بلبل و شرح دل پر خون او

Қасд Лайлӣ бошад аз ҷаъди мусалсали арзи ҳасан

قصد لیلی باشد از جعد مسلسل عرض حسن

Зон чаҳ ғам дорад ки гардад бедилии маҷнӯн ӯ

زان چه غم دارد که گردد بیدلی مجنون او

Хизрро хоҳӣ ки бинӣ бар лаби оби ҳаёт

خضر را خواهی که بینی بر لب آب حیات

Хати сбзорнги байни гирд лаб мегаван ӯ

خط سبزارنگ بین گرد لب میگون او

Чун ба мизон латофат нест вазнии сарв ро

چون به میزان لطافت نیست وزنی سرو را

Чанд худро баркашад пеши қади мавзун ӯ

چند خود را برکشد پیش قد موزون او

Он масеҳои лаби шифои ранҷ мо донад вале

آن مسیحا لب شفای رنج ما داند ولی

Нест тадбири алоҷи аҳли дили қонӯн ӯ

نیست تدبیر علاج اهل دل قانون او

Гарчи дар ҳастӣ даҳонаш аз сари мӯе кам аст

گرچه در هستی دهانش از سر مویی کم است

Як сари мӯ кам мабод аз ҳасани рӯзафзӯн ӯ

یک سر مو کم مباد از حسن روزافزون او

Гӯи макаши ҷомӣ дар афсуни сухани беҳудаи ранҷ

گو مکش جامی در افسون سخن بیهوده رنج

Кони прирхро фароғати байнам аз афсун ӯ

کان پریرخ را فراغت بینم از افسون او