Бирез эй ҳиҷри хӯнам чанд сӯзии ҷони ман бе ӯ

بریز ای هجر خونم چند سوزی جان من بی او

Марои сад бори мурдан ба ки як дами зистан бе ӯ

مرا صد بار مردن به که یک دم زیستن بی او

Насимо сӯй ӯ кун раҳи бабри ҳамроҳи худ ҷон ро

نسیما سوی او کن ره ببر همراه خود جان را

Ки ҷон онҷо расад борӣ агар монад бадан бе ӯ

که جان آنجا رسد باری اگر ماند بدن بی او

Мазоқи ҷони ширини чошнии ҳиҷри нодида

مذاق جان شیرین چاشنی هجر نادیده

Чаҳ донад талхии айшӣ ки дорад кӯҳкан бе ӯ

چه داند تلخی عیشی که دارد کوهکن بی او

з ҳар гул май хулд дар синаи хорӣ бе рухи хеш

ز هر گل می خلد در سینه خاری بی رخ خویش

Чаҳ май хуонеи маро эй боғбони сӯии чаман бе ӯ

چه می خوانی مرا ای باغبان سوی چمن بی او

Мапурс Эй ҳамнишин меҳрбони шарҳи ғами ҳиҷрон

مپرس ای همنشین مهربان شرح غم هجران

Забони ман зи кор афтода натавонам сухан бе ӯ

زبان من ز کار افتاده نتوانم سخن بی او

Ҳамаи офоқро донам ки сӯз ман шавад равшан

همه آفاق را دانم که سوز من شود روشن

зи бас чун шамъ гарем зор дар ҳар анҷуман бе ӯ

ز بس چون شمع گریم زار در هر انجمن بی او

Азон ма монад ҷомӣ эй аҷали тороҷ умраш кун

ازان مه ماند جامی ای اجل تاراج عمرش کن

Ки он мискин ба ҷонаст аз ҳаёти хештан бе ӯ

که آن مسکین به جان است از حیات خویشتن بی او