Оби чашмам то ба моҳӣ рафту оҳам то ба моҳ

آب چشمم تا به ماهی رفت و آهم تا به ماه

Ҳаст бар дарди дили ман моҳ то моҳии гувоҳ

هست بر درد دل من ماه تا ماهی گواه

Шуд муаллими пер дар таълими халқ аммо чаҳ суд

شد معلم پیر در تعلیم خلق اما چه سود

Чун надорад абҷади ишқати дурусти он Тифли роҳ

چون ندارد ابجد عشقت درست آن طفل راه

Баъди айёмӣ ки май байнами рахти пеши назар

بعد ایامی که می بینم رخت پیش نظر

Гоҳи оби дида монеъ мешавад гуҳи дӯди оҳ

گاه آب دیده مانع می شود گه دود آه

Хоки поятро нигаҳ медорад аз рӯем рақиб

خاک پایت را نگه می دارد از رویم رقیب

Он сияҳи рӯи ҳеҷ рӯй ман намедорад нигоҳ

آن سیه رو هیچ روی من نمی دارد نگاه

Уфтам аз шавқати ман гирён ба пои сарву гул

افتم از شوقت من گریان به پای سرو و گل

Ғарқаи гаштам май занами дастӣ ба ҳар шохи гиёҳ

غرقه گشتم می زنم دستی به هر شاخ گیاه

Ҷон ширин гуфтам он лабро зи ман талх омадаш

جان شیرین گفتم آن لب را ز من تلخ آمدش

Гар пазиради узрам акнӯн ҳастам аз ҷони узрхоҳ

گر پذیرد عذرم اکنون هستم از جان عذرخواه

Нест ҷомиро ҷазо бо ин ҳамаи даъвии меҳр

نیست جامی را جزا با این همه دعوی مهر

Зон рухи некӯи ҷузи оҳии аҳсани аллоҳи ҷазоа

زان رخ نیکو جز آهی احسن الله جزاه