Инак савор мерасад он тарки каҷи кулоҳ

اینک سوار می رسد آن ترک کج کلاه

Халқии ниҳода рӯй тазаллум ба хоки роҳ

خلقی نهاده روی تظلم به خاک راه

Овехтаи зи тарафи камари ҷони сад асир

آویخته ز طرف کمر جان صد اسیر

Бар ҳам зада ба теғи мижаи қалби сад сипоҳ

بر هم زده به تیغ مژه قلب صد سپاه

Дар тоби моҳи оризаш аз бодаи сабӯҳ

در تاب ماه عارضش از باده صبوح

Махмури чашми ҷодӯяш аз хоби чоштгоҳ

مخمور چشم جادویش از خواب چاشتگاه

Ҳар сӯи зи шавқи талъаташи афғони аҳли дард

هر سو ز شوق طلعتش افغان اهل درد

Ҳар ҷои зи зулми ғамзааш овози додхоҳ

هر جا ز ظلم غمزه اش آواز دادخواه

Зорам кашид ва бар сар роҳаш бияфканед

زارم کشید و بر سر راهش بیفکنید

Бошад ки сӯии ман ба тараҳҳум кунад нигоҳ

باشد که سوی من به ترحم کند نگاه

Гар лофи ишқ май занам эй хоҷа таън чист

گر لاف عشق می زنم ای خواجه طعن چیست

Инак сиришки сурху рухи зарди ман гувоҳ

اینک سرشک سرخ و رخ زرد من گواه

Ҷомии зи ҷоми ғусса чу хӯн ҷигар хӯрд

جامی ز جام غصه چو خون جگر خورد

Набӯд сурӯди маҷлис ӯ ҷузи фиғону оҳ

نبود سرود مجلس او جز فغان و آه