Он ду рухро ки набинем магари моҳ ба моҳ

آن دو رخ را که نبینیم مگر ماه به ماه

Ба ҷамоли ту ки ҳастем ба ҷони некӯи хоҳ

به جمال تو که هستیم به جان نیکو خواه

Гар кашӣ аз паии нахҷӣри гуҳи сайди камон

گر کشی از پی نخجیر گه صید کمان

Баркашад оҳӯии мискини зи дили сӯхтаи оҳ

برکشد آهوی مسکین ز دل سوخته آه

Ҷумлаи хубон ба рахти хат ғуломӣ доданд

جمله خوبان به رخت خط غلامی دادند

Ҳаст он холи сияҳ низ бар ин ҷумлаи гувоҳ

هست آن خال سیه نیز بر این جمله گواه

Бар надорам зи раҳат рӯй агар сар баравад

بر ندارم ز رهت روی اگر سر برود

Чаҳ кунам каз азал ингуна шудам рӯй ба роҳ

چه کنم کز ازل اینگونه شدم روی به راه

Хоҳад аз ғуссаи рақиби ту ки резади хӯнам

خواهد از غصه رقیب تو که ریزد خونم

Ногуҳ ар ҷониби теғ ту кунам тези нигоҳ

ناگه ار جانب تیغ تو کنم تیز نگاه

Дар ашку рух зардам бингар каз гардун

در اشک و رخ زردم بنگر کز گردون

Ҳосили хирман ман нест ҷузи ин донау коҳ

حاصل خرمن من نیست جز این دانه و کاه

Ҷомӣ аз ҳиҷри рахти гуҳи табу гуҳ оҳ кашад

جامی از هجر رخت گه تب و گه آه کشد

Нест касро ба ҷаҳони ҳоли бад-ӣни гӯнаи табоҳ

نیست کس را به جهان حال بدین گونه تباه