Борӣ дигарам каш ба ҷафои доғ ба сина

باری دگرم کش به جفا داغ به سینه

То марҳам пешина шавад доғи пасина

تا مرهم پیشینه شود داغ پسینه

Ҳайҳот ки шоистаи ғамҳои ту гардад

هیهات که شایسته غم های تو گردد

То дил нашавад поки зи ғули синаи зи кӣна

تا دل نشود پاک ز غل سینه ز کینه

Пеши о ки ба бар гирмт ар толиби ишқӣ

پیش آ که به بر گیرمت ار طالب عشقی

Кини дард сироят кунад аз сина ба сина

کین درد سرایت کند از سینه به سینه

Ганҷии сети дили ман ки зи пайкон ту дорад

گنجی ست دل من که ز پیکان تو دارد

Сад гавҳари сероб ба ҳар кунҷи дафина

صد گوهر سیراب به هر کنج دفینه

Дили ҷой ғам туаст нигаҳи дораш аз ағёр

دل جای غم توست نگه دارش از اغیار

Шартаст зи шоҳони ҷаҳони поси хазина

شرط است ز شاهان جهان پاس خزینه

Ҷонами сӯии тани зи орзӯии хол ту омад

جانم سوی تن ز آرزوی خال تو آمد

Чун мурғ ки ояд ба замин аз паии чина

چون مرغ که آید به زمین از پی چینه

То ёр кунад майли ғазалҳои ту ҷомӣ

تا یار کند میل غزل های تو جامی

Аз хӯни ҷигар ранг кун авроқи сафина

از خون جگر رنگ کن اوراق سفینه