Манам чу субҳи зи шавқи ту ҷома шқ карда

منم چو صبح ز شوق تو جامه شق کرده

зи меҳри оризи ту ашк чун шафақ карда

ز مهر عارض تو اشک چون شفق کرده

зи лутфи хеш ба ҳар ҷои кушодаи гули варақӣ

ز لطف خویش به هر جا گشاده گل ورقی

Ба хати сабзи рахти насхи он варақ карда

به خط سبز رخت نسخ آن ورق کرده

Ба саҳни боғи гузар кончаҳ дошт ғунчаи гиреҳ

به صحن باغ گذر کانچه داشت غنچه گره

Гул аз барои нисори ту бар тибқ карда

گل از برای نثار تو بر طبق کرده

Нишаста бар рухи гул шабнамаст ё зи насим

نشسته بر رخ گل شبنم است یا ز نسیم

Шунида накҳати ту вази ҳаё арақ карда

شنیده نکهت تو وز حیا عرق کرده

Гул аз чаҳ халъати хӯбӣ ба тозагии пӯшед

گل از چه خلعت خوبی به تازگی پوشید

Ба чашми халқи ҷамоли тўош халқ карда

به چشم خلق جمال تواش خلق کرده

з ҳастем рамақӣ мондааст кӣ бошад

ز هستیم رمقی مانده است کی باشد

Ҳуҷуми ишқи ту тороҷи он рамақ карда

هجوم عشق تو تاراج آن رمق کرده

Ҳадиси ишқи зи ҷомии шинав ки шому саҳар

حدیث عشق ز جامی شنو که شام و سحر

Ба кунҷи мадрисаи таҳқиқи ин сабақ карда

به کنج مدرسه تحقیق این سبق کرده