Бар барги гули рақами зи хат анбарин манеҳ

بر برگ گل رقم ز خط عنبرین منه

Бар гирди моҳи доира аз машк чин манеҳ

بر گرد ماه دایره از مشک چین منه

Чун мекунӣ хироми макаши зулфи зери пой

چون می کنی خرام مکش زلف زیر پای

Доми фиреб дар раҳи мардон дайн манеҳ

دام فریب در ره مردان دین منه

Ҳайфаст бар замини кафи пояти худоӣ ро

حیف است بر زمین کف پایت خدای را

Чашм маро гузошта по бар замин манеҳ

چشم مرا گذاشته پا بر زمین منه

Гуфтӣ ба ҷон кас нануҳум доғи баъди азин

گفتی به جان کس ننهم داغ بعد ازین

Бар ошиқони сӯхтаи доғӣ чунин манеҳ

بر عاشقان سوخته داغی چنین منه

Бар ман ба як ду захми ҷафо марҳамат макун

بر من به یک دو زخم جفا مرحمت مکن

Ман зиндаам ҳануз зи кафи теғ кин манеҳ

من زنده ام هنوز ز کف تیغ کین منه

Арбоби ишқро чу стоиии марои лақаб

ارباب عشق را چو ستایی مرا لقب

Ҷузи бандаи камӣну саг камтарин манеҳ

جز بنده کمین و سگ کمترین منه

Ҷомии гуҳи суҷуди раҳаш беадаб мабош

جامی گه سجود رهش بی ادب مباش

Ҳар ҷои нишони пои ваии онҷо ҷабин манеҳ

هر جا نشان پای وی آنجا جبین منه