Дили кони миёни нозук бо худ хаёли баста

دل کان میان نازک با خود خیال بسته

Пеши ту мурғи ҷонро зон риштаи боли баста

پیش تو مرغ جان را زان رشته بال بسته

Чун хостаи мусаввири тасвири абрӯии ту

چون خواسته مصور تصویر ابروی تو

Бар офтоби тобони мишкӣни ҳилоли баста

بر آفتاب تابان مشکین هلال بسته

Пай чун ба базми васлати орм ки ғайрати ту

پی چون به بزم وصلت آرم که غیرت تو

Раҳ бар сабои гирифта дар бар шимоли баста

ره بر صبا گرفته در بر شمال بسته

То дар рикобат аз нави рангини дўоли бандам

تا در رکابت از نو رنگین دوال بندم

То доманами зи дидаи хӯни байни дўоли баста

تا دامنم ز دیده خون بین دوال بسته

Он кас каз оби ҳайвон ҳар ҷо суол кардӣ

آن کس کز آب حیوان هر جا سوال کردی

Нӯшин лаби ту дидаи лаб аз суоли баста

نوشین لب تو دیده لب از سوال بسته

Сӯрат чигуна бандам дар хотират чу аз ман

صورت چگونه بندم در خاطرت چو از من

Ойӣнаи дили ту занги малоли баста

آیینه دل تو زنگ ملال بسته

Ин назм туаст ҷомӣ ё тозаи дастаи гул

این نظم توست جامی یا تازه دسته گل

Каз бӯстони саъдии табъи камоли баста

کز بوستان سعدی طبع کمال بسته