Чун насиб мо нашуд васли ҳабиб

چون نصیب ما نشد وصل حبیب

Моу дард бенасибӣ ё насиб

ما و درد بی نصیبی یا نصیب

Дарди даврӣ зон дар аз ман прессу бас

درد دوری زان در از من پرس و بس

Меҳнат ғурбат надонад ҷузи ғариб

محنت غربت نداند جز غریب

Гарчи аз наздик хубаст он ду рух

گرچه از نزدیک خوب است آن دو رخ

Давр беҳтар бошад аз чашми рақиб

دور بهتر باشد از چشم رقیب

Кӣ тавон савдои ошиқро алоҷ

کی توان سودای عاشق را علاج

Тарки ин мохўлё кун эй табиб

ترک این ماخولیا کن ای طبیب

Шаҳнарогар дарди дайн будӣ задӣ

شحنه را گر درد دین بودی زدی

Гардани воъиз ба шамшери хатиб

گردن واعظ به شمشیر خطیب

Рӯй худ бнмоимт гуфтӣ зи давр

روی خود بنمایمت گفتی ز دور

Кош будӣ ин саодати ани қариб

کاش بودی این سعادت عن قریب

Нолаи ҷомии зи шавқат давр нест

ناله جامی ز شوقت دور نیست

Зонка ту барги гулӣ ӯ андалеб

زانکه تو برگ گلی او عندلیب