Ҳасани хеш аз рӯй хубон ошкоро карда Эй
حسن خویش از روی خوبان آشکارا کردهای
Пас ба чашми ошиқони онро тамошо карда Эй
پس به چشم عاشقان آن را تماشا کردهای
зи обу гули акси ҷамол хештан бинмуда Эй
ز آب و گل عکس جمال خویشتن بنمودهای
Шамъи гули рухсору моҳи сарв боло карда Эй
شمع گل رخسار و ماه سرو بالا کردهای
Ҷуръае аз ҷоми ишқи худ ба хоки афшонда Эй
جرعهای از جام عشق خود به خاک افشاندهای
Зуфунуни ақлро маҷнӯн ва шайдо карда Эй
ذوفنون عقل را مجنون و شیدا کردهای
Гарчи маъшӯқии либоси ошиқии пӯшида Эй
گرچه معشوقی لباس عاشقی پوشیدهای
Онгаҳ аз худ ҷилвае бар худ таманно карда Эй
آنگه از خود جلوهای بر خود تمنا کردهای
Бар рух аз зулфи сияҳи мишкӣни слосли баста Эй
بر رخ از زلف سیه مشکین سلاسل بستهای
Олимиро бастаи занҷир савдо карда Эй
عالمی را بسته زنجیر سودا کردهای
Мавкиб ҳасанат нагунҷад дар замину осмон
موکب حسنت نگنجد در زمین و آسمان
Дар ҳарими синаи ҳайронам ки чун ҷо карда Эй
در حریم سینه حیرانم که چون جا کردهای
намекунӣ ҷомии гуми андари ишқи исму расми хеш
میکنی جامی گم اندر عشق اسم و رسم خویش
Офарини бодо бар ин расмӣ ки пайдо карда Эй
آفرین بادا بر این رسمی که پیدا کردهای