Ҷоно чаҳ шуд ки чанги ҷафо соз карда Эй
جانا چه شد که چنگ جفا ساز کرده ای
Носозӣӣ чу бахти ман оғоз карда Эй
ناسازیی چو بخت من آغاز کرده ای
Дилро ба доми турраи таррори баста Эй
دل را به دام طره طرار بسته ای
Ҷонро шикори ғамза ғаммоз карда Эй
جان را شکار غمزه غماز کرده ای
Ҳаргиз накардае ба ниёзи ман илтифот
هرگز نکرده ای به نیاز من التفات
Вар зонка кардае зи сар ноз карда Эй
ور زانکه کرده ای ز سر ناز کرده ای
Мдҳўшўор дар қидмат сарфиканда ем
مدهوشوار در قدمت سرفکنده ایم
Моро ба ишваи маст ва срондоз карда Эй
ما را به عشوه مست و سرانداز کرده ای
Сад мурда беш зинда шудаи сет аз лабат чаҳ айб
صد مرده بیش زنده شده ست از لبت چه عیب
Гар чун Масеҳи даъвӣ эъҷоз карда Эй
گر چون مسیح دعوی اعجاز کرده ای
Хӯн хӯрдаам басӣ чу суроҳе ки як дамам
خون خورده ام بسی چو صراحی که یک دمم
Дар базми васли хеш сарафроз карда Эй
در بزم وصل خویش سرافراز کرده ای
Ҷомӣ рўоиҳ нафаст дода буии гул
جامی روایح نفست داده بوی گل
Ҳар ҷо чу ғунчаи дафтари худ боз карда Эй
هر جا چو غنچه دفتر خود باز کرده ای