Дардмандами оҷизами бемор ва танҳоу ғариб

دردمندم عاجزم بیمار و تنها و غریب

Ҳоли худ машрӯҳ гуфтам вақт лутфаст эй табиб

حال خود مشروح گفتم وقت لطف است ای طبیب

Ҳар шифо дар ҳуққа ғайбаст ва он дар даст туаст

هر شفا در حقه غیب است و آن در دست توست

Ҳуққа бигушо ва каромат кун шифои ани қариб

حقه بگشا و کرامت کن شفایی عن قریب

Ҷӯшаши дарёии фазлати неку бадро шомил аст

جوشش دریای فضلت نیک و بد را شامل است

Гарчи аз бади бадтарами ҳошо ки монам бе насиб

گرچه از بد بدترم حاشا که مانم بی نصیب

Ошиқи беморро васл ҳабиб омад алоҷ

عاشق بیمار را وصل حبیب آمد علاج

Зостонт чун рӯм чун ҳам табибии ҳам ҳабиб

زآستانت چون روم چون هم طبیبی هم حبیب

Бо ту дастовези ман танҳоӣу ғурбат бас аст

با تو دستاویز من تنهایی و غربت بس است

Бо ғарибони лутф ва раҳмат нест аз хуяти ғариб

با غریبان لطف و رحمت نیست از خویت غریب

Умри ширини айши хуш аз давлати васли ту буд

عمر شیرین عیش خوش از دولت وصل تو بود

Лои бқоӣии баъдаи иҳлўу лои айшии итиб

لا بقائی بعده یحلو و لا عیشی یطیب

Бандаи ҷомиро ба мискинони ин даргоҳи бахш

بنده جامی را به مسکینان این درگاه بخش

Астҷби ҳзоолдъои фии шона ё мстҷиб

استجب هذاالدعا فی شانه یا مستجیب