Вои ман вои ман зи ишқи ту вой

وای من وای من ز عشق تو وای

Ман ҷӯии алҳби ман иҳни сўоӣ

من جوی الحب من یحن سوای

Шуд шаби тори рӯзи мунтазирон

شد شب تار روز منتظران

Ҳамчуи маи як шабӣ ба боми броӣ

همچو مه یک شبی به بام برآی

Ҷон даромад ба маҳмили ту равон

جان درآمد به محمل تو روان

Чу баромади зи даври бонг дароӣ

چو برآمد ز دور بانگ درای

То ба поем халид хори раҳат

تا به پایم خلید خار رهت

Май баради дидаи рашкам аз кафи пой

می برد دیده رشکم از کف پای

Шуд пар аз хӯни дил чу хонаи чашм

شد پر از خون دل چو خانه چشم

Хонаи ман зи чашми хӯни полоӣ

خانه من ز چشم خون پالای

Ҷонам аз гиряҳои талх бсухт

جانم از گریه های تلخ بسوخت

Лаби ширин ба ханда Эй бигушоӣ

لب شیرین به خنده ای بگشای

Ҷои ҷомии ҳарим кӯй вафост

جای جامی حریم کوی وفاست

Ба ҷафои ту кӣ равад аз ҷой

به جفای تو کی رود از جای