эй дар ҳавои меҳри ту зарроти коинот

ای در هوای مهر تو ذرات کاینات

Воқиф на аз кмоҳии зоти ту ҳеҷ зот

واقف نه از کماهی ذات تو هیچ ذات

Шуд чашми ақли хира чу дар мбдоءи азал

شد چشم عقل خیره چو در مبداء ازل

Ҳасанат намӯд ҷилва дар ойӣнаи сифот

حسنت نمود جلوه در آیینه صفات

Ҳар хиштӣ аз кунишат шавад каъба дигар

هر خشتی از کنشت شود کعبه دگر

Гар партави ҷамол ту уфтад ба сўмнот

گر پرتو جمال تو افتد به سومنات

Ҳар ҷо ки тофт партави анвори иззатат

هر جا که تافت پرتو انوار عزتت

Ъзӣ надид ъзӣ ва қадре наёфт лоат

عزی ندید عزی و قدری نیافت لات

Дар баҳри кибриёии ту он кас ки шуд фано

در بحر کبریای تو آن کس که شد فنا

Чун Хизри роҳи барад ба сарчашмаи ҳаёт

چون خضر راه برد به سرچشمه حیات

Ҳар кас ба каъбаи талабати рӯ наад нахуст

هر کس به کعبه طلبت رو نهد نخست

Аз кул коинот кунад қатъи илтифот

از کل کاینات کند قطع التفات

Ҷомӣ бубахш ҷомии лаби ташнаро ба лутф

جامی ببخش جامی لب تشنه را به لطف

Зон бода каз кудурат ҷаҳлаш диҳад наҷот

زان باده کز کدورت جهلش دهد نجات