Бо ҳар ки ғайри мост чу шеру шукри хушӣ

با هر که غیر ماست چو شیر و شکر خوشی

Бо мо чаҳ мӯҷибаст ки чун обу оташӣ

با ما چه موجب است که چون آب و آتشی

Мо ҳамчуи об дар қидмати сар ниҳода ем

ما همچو آب در قدمت سر نهاده ایم

эй сарви сарфарози сар аз мо чаҳ май кашӣ

ای سرو سرفراز سر از ما چه می کشی

намегуфт шона бо сари зулфат ки аз чаҳ рӯ

می گفت شانه با سر زلفت که از چه رو

Пайваста дар кашокаши даврони мушаввашӣ

پیوسته در کشاکش دوران مشوشی

Ҳоли туро на мояи ҷамъияти ин бас аст

حال تو را نه مایه جمعیت این بس است

Косўдаҳ дар ҳимояти он рӯй маҳвашӣ

کآسوده در حمایت آن روی مهوشی

Гуфтои балӣ вале чаҳ кунам каз фиреби даҳр

گفتا بلی ولی چه کنم کز فریب دهر

Баси айши хуш ки гашти мубаддил ба нохушӣ

بس عیش خوش که گشت مبدل به ناخوشی

Чун соҳиби ъамомау Фш фош шуд ба зарқ

چون صاحب عمامه و فش فاش شد به زرق

Хуши вақт бе ъамомагии мо ва бе Фшӣ

خوش وقت بی عمامگی ما و بی فشی

Огаҳи зи талхкомии ҷомии гуҳии шӯй

آگه ز تلخکامی جامی گهی شوی

Каз ҷоми ҳиҷри ҳамчуи худии ҷуръае чшӣ

کز جام هجر همچو خودی جرعه ای چشی