Сар то ба қадами ғарқаи дарёии зулолӣ

سر تا به قدم غرقه دریای زلالی

Аз ташнаи лабӣ бар сар ҳар чашма чаҳ нолӣ

از تشنه لبی بر سر هر چشمه چه نالی

Пеши лаби ту сад қадаҳи бодаи лаболаб

پیش لب تو صد قدح باده لبالب

Бар соғари холии лаби худ баҳр чаҳ молӣ

بر ساغر خالی لب خود بهر چه مالی

Аз олами сӯрат ки ҳамаи нақш хаёл аст

از عالم صورت که همه نقش خیال است

Раҳи сӯй ҳақиқат набарӣ дар чаҳ хаёлӣ

ره سوی حقیقت نبری در چه خیالی

эй хоҷаи олии маҳали ин дайр Муғон аст

ای خواجه عالی محل این دیر مغان است

Бар садр макун ҷо ки ту аз саф наолӣ

بر صدر مکن جا که تو از صف نعالی

Аз ишқи сухани мартабае нек баланд аст

از عشق سخن مرتبه ای نیک بلند است

Воъиз набӯд лоиқи ин пояи олӣ

واعظ نبود لایق این پایه عالی

Гуфтӣ ба ҷаҳони ошиқи длхстаҳ чаҳ дорад

گفتی به جهان عاشق دلخسته چه دارد

Ҷонии зи ғамати пар , дилӣ аз ғайри ту холӣ

جانی ز غمت پر، دلی از غیر تو خالی

Ҷомии сухани ишқ ба ҳар сифла чаҳ гӯйӣ

جامی سخن عشق به هر سفله چه گویی

Дар кӣсаи лўлӣ чаҳ наҳй ақди лолӣ

در کیسه لولی چه نهی عقد لآلی