зи чашмати чашм он дорам ки гоҳе

ز چشمت چشم آن دارم که گاهی

Кунад сӯии гирифторони нигоҳӣ

کند سوی گرفتاران نگاهی

Фурӯғ рӯй ту аз ёди ман барад

فروغ روی تو از یاد من برد

Ки вақте офтобӣ буду моҳӣ

که وقتی آفتابی بود و ماهی

Фурӯ монад аз қадат дар бӯстони сарв

فرو ماند از قدت در بوستان سرو

Ба тӯбо кӣ расад шохи гиёҳӣ

به طوبی کی رسد شاخ گیاهی

Ба ҷуз рӯй тугар дидаи сети чашмам

به جز روی تو گر دیده ست چشمم

Наме байнами азин афзӯни гуноҳӣ

نمی بینم ازین افزون گناهی

Агар бипазирӣ инак ме фиристам

اگر بپذیری اینک می فرستم

зи оби дидаи сӯяти узрхоҳӣ

ز آب دیده سویت عذرخواهی

Гувоҳи оҳи сардами субҳдами бас

گواه آه سردم صبحدم بس

Ки дид аз субҳи содиқтар гувоҳӣ

که دید از صبح صادق تر گواهی

Надонам дар дили ҷомӣ чаҳ сӯз аст

ندانم در دل جامی چه سوز است

Ки оҳӣ мекашад боз ва чаҳ оҳӣ

که آهی می کشد باز و چه آهی