Ҳар нозанин ки байнами ҷавлони кунон ба роҳӣ

هر نازنین که بینم جولان کنان به راهی

Оҳии з дил барорам бар ёди каҷи кулоҳӣ

آهی ز دل برآرم بر یاد کج کلاهی

Чун он ду ҳафтаи маро ҳамчун маи ду ҳафта

چون آن دو هفته مه را همچون مه دو هفته

Ҳар ҳафта дид натавон қонеъ шудам ба моҳӣ

هر هفته دید نتوان قانع شدم به ماهی

Таскин чигуна ёбад шавқам ки дар гузарҳо

تسکین چگونه یابد شوقم که در گذرها

Аз даври байнам ӯро ваон низ гоҳ гоҳе

از دور بینم او را وان نیز گاه گاهی

Аз хоки срброрм гар бугзарад ба хокам

از خاک سربرآرم گر بگذرد به خاکم

Зонсон ки равед аз гул дар пои гиёҳӣ

زانسان که روید از گل در پای گیاهی

Зини раҳи гузашти гӯйии он ғамзаи зан ки ҳар сӯ

زین ره گذشت گویی آن غمزه زن که هر سو

Дар хӯну хоки ғалатони афтода бе гуноҳӣ

در خون و خاک غلطان افتاده بی گناهی

Сад ҳарф ғам навиштам дар дил чу нома ваон ро

صد حرف غم نوشتم در دل چو نامه وان را

Хоҳам фиканд сӯяши ҳамроҳи тири оҳӣ

خواهم فکند سویش همراه تیر آهی

Ҷомӣ фикан ба хории худро ба хоки кӯяш

جامی فکن به خواری خود را به خاک کویش

Бошад ба чашми раҳмат сӯят кунад нигоҳӣ

باشد به چشم رحمت سویت کند نگاهی