Шунидаам ки зи ман ёд кардае ҷое
شنیده ام که ز من یاد کرده ای جایی
Надоштам ман бедили ҷузи ин таманное
نداشتم من بیدل جز این تمنایی
Куҷо кунад чу туе ёд чун манӣ ҳайҳот
کجا کند چو تویی یاد چون منی هیهات
Ҳамеи пазами паии таскини хеши савдое
همی پزم پی تسکین خویش سودایی
Ҳазор бӯсаи занами зи орзӯии побӯсат
هزار بوسه زنم ز آرزوی پابوست
Чу дар раҳи ту нишон ёбам аз кафи пое
چو در ره تو نشان یابم از کف پایی
Дилами з ҳар ду ҷаҳон дар ғамат азон яктост
دلم ز هر دو جهان در غمت ازان یکتاست
Ки дар замонаи надорӣ ба ҳасани ҳамтоӣ
که در زمانه نداری به حسن همتایی
Ҳазор сарву гул аз боғи хотирами рустаи сет
هزار سرو و گل از باغ خاطرم رسته ست
зи фикри қомату рухсори сарви болоӣ
ز فکر قامت و رخسار سرو بالایی
На ранҷи хор ва на ташвиши боғбони шабу рӯз
نه رنج خار و نه تشویش باغبان شب و روز
Ба дидаи дил ва ҷон мекунам тамошое
به دیده دل و جان می کنم تماشایی
Мада ба ишваи сӯрати Аннани дили ҷомӣ
مده به عشوه صورت عنان دل جامی
Ки ҳаст дар пас ин пардаи сӯрати ороӣ
که هست در پس این پرده صورت آرایی