Қади бдои Машҳади мавлои анихўои ҷамалӣ

قَد بَدا مَشهَدُ مولای اَنیخوا جَمَلی

Ки мшоҳд шуд азон Машҳадами анвори ҷлӣ

که مُشاهَد شد ازان مَشهدم انوار جلی

Рӯйиши он мазҳари софии сет ки бар сӯрати асл

رویش آن مظهر صافی ست که بر صورت اصل

Ошкораст дар ӯ акси ҷамоли азалӣ

آشکار است در او عکس جمال ازلی

Чашм аз партави рӯйиш ба худо бино шуд

چشم از پرتو رویش به خدا بینا شد

Ҷой он дорад агар кӯр шавад мӯътазилӣ

جای آن دارد اگر کور شود معتزلی

Зинда ишқ намурда сет ва намирад ҳаргиз

زنده عشق نمرده ست و نمیرد هرگز

Лоязолӣ буд ин зиндагӣу лами излӣ

لایزالی بود این زندگی و لم یزلی

Дар ҷаҳон нест матоъӣ ки надорад бадалӣ

در جهان نیست متاعی که ندارد بدلی

Хосса ӣ ишқ буд манқибат бе бадалӣ

خاصه ی عشق بود منقبت بی بدلی

Даъвии ишқ ва тавалло макун эй сирати ту

دعوی عشق و تولا مکن ای سیرت تو

Нақси арбоби дил аз бехурдӣу дағалӣ

نقص ارباب دل از بی خردی و دغلی

Машк бар ҷома задан суд надорад чандон

مشک بر جامه زدن سود ندارد چندان

Чун ту дар ҷомаи гирифтор ба ганди бағалӣ

چون تو در جامه گرفتار به گند بغلی

Чун туро чошнии шаҳд муҳаббат нарасед

چون تو را چاشنی شهد محبت نرسید

Аз шаҳии наҳл чаҳ ҳосили зи либоси асалӣ

از شهی نحل چه حاصل ز لباس عسلی

Ҷомӣ аз қофилаи солори раҳи ишқи ту ро

جامی از قافله سالار ره عشق تو را

Гар бипурсанд ки он кист алии гӯии алӣ

گر بپرسند که آن کیست علی گوی علی