Субҳдами бода шабона задем
صبحدم باده شبانه زدیم
Соғари айш ҷовдона задем
ساغر عیش جاودانه زدیم
Гарчи хами гашти қади мо чу камон
گرچه خم گشت قد ما چو کمان
Тири иқбол бар нишона задем
تیر اقبال بر نشانه زدیم
Ҷониби мо замона каҷ нагирист
جانب ما زمانه کج نگریست
Хок дар дида замона задем
خاک در دیده زمانه زدیم
Киштии ақл ва ваҳм бишикастем
کشتی عقل و وهم بشکستیم
Ғӯта дар баҳр бекарона задем
غوطه در بحر بیکرانه زدیم
Масту бихўди зи кунҷи кошона
مست و بیخود ز کنج کاشانه
Нақби сӯй шробхонаҳ задем
نقب سوی شرابخانه زدیم
Вази ҳарими шробхонаҳи илм
وز حریم شرابخانه علم
Бар сари кӯии он ягона задем
بر سر کوی آن یگانه زدیم
Баҳри як ҷуръа май зи соғар ӯ
بهر یک جرعه می ز ساغر او
Сари хизмат бар остона задем
سر خدمت بر آستانه زدیم
Карда азми баҳонаи зи оташи шавқ
کرده عزم بهانه ز آتش شوق
Шуъла дар хирман баҳона задем
شعله در خرمن بهانه زدیم
Соғар аз давр оризаш кардем
ساغر از دور عارضش کردیم
Бода хӯрдем ва ин тарона задем
باده خوردیم و این ترانه زدیم
Ки май ишқро туе соқӣ
که می عشق را تویی ساقی
Косаи шамси вҷҳки албоқӣ
کاسه شمس وجهک الباقی
Ҳамаи олами хаёл май байнам
همه عالم خیال می بینم
Партави он ҷамол май байнам
پرتو آن جمال می بینم
Дафтари муҷмалу муфассали кун
دفتر مجمل و مفصل کون
Нусхаи он камол май байнам
نسخه آن کمال می بینم
Ҳар куҷои донае сет ё домӣ
هر کجا دانهای ست یا دامی
Нақши он хату хол май байнам
نقش آن خط و خال می بینم
Орифонро зи лаъли нўшинш
عارفان را ز لعل نوشینش
Ғарқи оби зулол май байнам
غرق آب زلال می بینم
Мункиронро зи ҷаъди мишкӣнаш
منکران را ز جعد مشکینش
Дар каманди вабол май байнам
در کمند وبال می بینم
Қӯт ҷонам мабод ҷуз май ишқ
قوت جانم مباد جز می عشق
Тавбаи зин май маҳол май байнам
توبه زین می محال می بینم
Май ба фатвои шаръи гашти ҳаром
می به فتوی شرع گشت حرام
Вази каф ӯ ҳалол май байнам
وز کف او حلال می بینم
Гарчи пеши лаби шкрборш
گرچه پیش لب شکربارش
Тӯтии нутқи лол май байнам
طوطی نطق لال می بینم
Сухании ғайр азин наме гӯям
سخنی غیر ازین نمی گویم
То суханро маҷол май байнам
تا سخن را مجال می بینم
Ки май ишқро туе соқӣ
که می عشق را تویی ساقی
Косаи шамси вҷҳки албоқӣ
کاسه شمس وجهک الباقی
Ҳбзои Авестоади чобуки даст
حبذا اوستاد چابک دست
Ки пас парда хаёл нишаст
که پس پرده خیال نشست
Риштаи ҷунбишу сукӯни ҳама
رشته جنبش و سکون همه
Дар хами ҳалқаи иродати баст
در خم حلقه ارادت بست
Он яке дар сукӯни ҷовидон
آن یکی در سکون جاویدان
Ваон дигар дар таҳарруки пайваст
وان دگر در تحرک پیوست
Кана зотш нагунҷад андари ақл
کنه ذاتش نگنجد اندر عقل
Тир ҳукмаш набояд андари шаст
تیر حکمش نباید اندر شست
Ҳарчӣ мо дӯхтем ӯ бадаред
هرچه ما دوختیم او بدرید
Вончаҳ мо сохтем ӯ бишикаст
وانچه ما ساختیم او بشکست
Ғайр ӯ ҳарчӣ дар ҷаҳони бинӣ
غیر او هرچه در جهان بینی
Нест дон гарчи менамояд ҳаст
نیست دان گرچه مینماید هست
Кӣ баради раҳи даруни парда касе
کی برد ره درون پرده کسی
Каз тамошои нақш парда нараст
کز تماشای نقش پرده نرست
Парда аз рӯй кор ӯ бурдор
پرده از روی کار او بردار
Беш азин нақши пардаро мапурсат
بیش ازین نقش پرده را مپرست
Даракаш аз ҷоми ҳасан ӯ май ишқ
درکش از جام حسن او می عشق
Пеш рӯйиш бинол ошиқу маст
پیش رویش بنال عاشق و مست
Ки май ишқро туе соқӣ
که می عشق را تویی ساقی
Косаи шамси вҷҳки албоқӣ
کاسه شمس وجهک الباقی
Шоҳиди ишқ аз нишеман буд
شاهد عشق از نشیمن بود
Зад саропарда дар сарои вуҷӯд
زد سراپرده در سرای وجود
Серума дар чашм хўобнок кашид
سرمه در چشم خوابناک کشید
Ҳалқа аз ҷаъд тобдор гушӯд
حلقه از جعد تابدار گشود
Бар ма аз ақди зулфи силсилаи баст
بر مه از عقد زلف سلسله بست
Бар гул аз хати сабзи ғолияи суд
بر گل از خط سبز غالیه سود
Турраро сайди бедилони омухт
طره را صید بیدلان آموخت
Ғамзаро қатл ошиқон фармуд
غمزه را قتل عاشقان فرمود
Сохт онро ба пурсишӣ хурсанд
ساخت آن را به پرسشی خرسند
Кард инро ба бӯсае хўшнўд
کرد این را به بوسه ای خوشنود
Ҳар киро ҳарчӣ буд дрбоист
هر که را هرچه بود دربایست
На азон кости заррае на фузуд
نه ازان کاست ذره ای نه فزود
Соқии базми гашт ва май дардоад
ساقی بزم گشت و می درداد
Ҳушам аз сар ба ҷуръае брбўд
هوشم از سر به جرعه ای بربود
Ончунон бихўдм азон ҷуръа
آنچنان بیخودم ازان جرعه
Ки надорам маҷол гуфту шунӯд
که ندارم مجال گفت و شنود
Аз забони маниш ба нағмаи чанг
از زبان منش به نغمه چنگ
Гӯ бигӯ мутриби ин хуҷастаи сурӯд
گو بگو مطرب این خجسته سرود
Ки май ишқро туе соқӣ
که می عشق را تویی ساقی
Косаи шамси вҷҳки албоқӣ
کاسه شمس وجهک الباقی
Нуқтаро аз тасарруфи авҳом
نقطه را از تصرف اوهام
Тӯли гашти ошкор ва хат шуд ном
طول گشت آشکار و خط شد نام
Ҳаракат кард хат ба ҷониби арз
حرکت کرد خط به جانب عرض
Ёфт аз ваии вуҷӯди сатҳи низом
یافت از وی وجود سطح نظام
Сатҳ бар самти смк ҷунбиш ёфт
سطح بر سمت سمک جنبش یافت
Имтидодоти ҷисми гашти тамом
امتدادات جسم گشت تمام
Ҷисми ҳам аз танаввуъи ашкол
جسم هم از تنوع اشکال
Васф касрат гирифт ва шуд аҷсом
وصف کثرت گرفت و شد اجسام
Эиътибороти ваҳмро бигзор
اعتبارات وهم را بگذار
То чу аввали намоядати анҷом
تا چو اول نمایدت انجام
Нуқтаи байн дар тақаллуботи шуъӯн
نقطه بین در تقلبات شئون
Чанд бар хату сатҳу ҷисми ором
چند بر خط و سطح و جسم آرام
Соқио дар даҳ он шароби куҳан
ساقیا در ده آن شراب کهن
Ки ҳубоб вайаст соғару ҷом
که حباب ویست ساغر و جام
Офтоби рахти дареғ буд
آفتاب رخت دریغ بود
Дар ҳиҷоби злому зилли ғмом
در حجاب ظلام و ظل غمام
Парда бурдору бихўдми гардон
پرده بردار و بیخودم گردان
То бибинад аён чаҳ хос ва чаҳ ом
تا ببیند عیان چه خاص و چه عام
Ки май ишқро туе соқӣ
که می عشق را تویی ساقی
Косаи шамси вҷҳки албоқӣ
کاسه شمس وجهک الباقی
Он куҷо шуд ки арсаи имкон
آن کجا شد که عرصه امکان
Буд дар зулмати адами пинҳон
بود در ظلمت عدم پنهان
Ҳамаи гулҳои боғ ӯ икрнг
همه گلهای باغ او یکرنگ
Ҳамаи авроқи шох ӯ яксон
همه اوراق شاخ او یکسان
Сабза ӯ мувофиқи сунбул
سبزه او موافق سنبل
Лола ӯ мъонқи райҳон
لاله او معانق ریحان
На дар ӯ эътидоли боди баҳор
نه در او اعتدال باد بهار
На дар ӯ инҳирофи табъи хазон
نه در او انحراف طبع خزان
Ногаҳони офтоби субҳи вуҷӯд
ناگهان آفتاب صبح وجود
Гашт аз машриқи азали тобон
گشت از مشرق ازل تابان
Ҳар кас аз буд хеш ёфт хабар
هر کس از بود خویش یافت خبر
Ҳар кас аз ном хеш ёфт нишон
هر کس از نام خویش یافت نشان
Он яке дар камоли ин вола
آن یکی در کمال این واله
Вена дигар дар ҷамоли он ҳайрон
وین دگر در جمال آن حیران
намепрессатон базми ваҳдат ро
می پرستان بزم وحدت را
Рӯй ҷон дар назораи ҷонон
روی جان در نظاره جانان
Ҳамаро хуш бидид латифаи замир
همه را خوش بدید لطیفه ضمیر
Ҳамаротар бад-ӣни таронаи забон
همه را تر بدین ترانه زبان
Ки май ишқро туе соқӣ
که می عشق را تویی ساقی
Косаи шамси вҷҳки албоқӣ
کاسه شمس وجهک الباقی
эй ба сари бардаи умр дар так ва ду
ای به سر برده عمر در تک و دو
Ёр наздик туаст даври Марв
یار نزدیک توست دور مرو
Ҳар ки тухми дуе ва даврӣ кошт
هر که تخم دویی و دوری کاشت
Бар ҳамон барграфт вақти дарав
بر همان برگرفت وقت درو
Хӯшаи гандум аз маҳолот аст
خوشه گندم از محالات است
Чун фишондӣ ба хоки донаи ҷӯ
چون فشاندی به خاک دانه جو
Гар мақомот ишқ нест ту ро
گر مقامات عشق نیست تو را
Ба мақолоти ошиқони бгрў
به مقالات عاشقان بگرو
Ҷома зуҳд кун ба ҷоми бадал
جامه زهد کن به جام بدل
Хирқаи зарқ на ба бодаи гарав
خرقه زرق نه به باده گرو
Он май ноби ҷӯ ки ҷуръа ӯст
آن می ناب جو که جرعه اوست
Ҷоми ҷамшеду коси Кайхусрав
جام جمشید و کاس کیخسرو
Вар фитад бар ту партави соқӣ
ور فتد بر تو پرتو ساقی
Хешро маҳв кун дар он партав
خویش را محو کن در آن پرتو
Пеш рӯйиш беафт саҷдаи кунон
پیش رویش بیفت سجده کنان
Кони камондори абрӯяти маи нав
کان کماندار ابرویت مه نو
Рахти баст аз миёни ҳиҷоби дуе
رخت بست از میان حجاب دویی
Худ бигӯ ин ҳадис ва худ бишинав
خود بگو این حدیث و خود بشنو
Ки май ишқро туе соқӣ
که می عشق را تویی ساقی
Косаи шамси вҷҳки албоқӣ
کاسه شمس وجهک الباقی
Ваа ки бозами гулии зи нави бушковат
وه که بازم گلی ز نو بشکفت
Ёр чун ғунча рӯй худ бнҳФт
یار چون غنچه روی خود بنهفت
Пардаи зулфи пеш рӯй кашид
پرده زلف پیش روی کشید
Ҳоли ман ҳамчуи мӯӣ худ ошуфт
حال من همچو موی خود آشفت
Гар кунам гиря нест ҷои итоб
گر کنم گریه نیست جای عتاب
Вар кунам нола нест ҷои шигифт
ور کنم ناله نیست جای شگفت
Сайли ашками чунин ки зад раҳи хоб
سیل اشکم چنین که زد ره خواب
Баъди азин чашм ман нахоҳад хуфт
بعد ازین چشم من نخواهد خفت
Бирав эй ашку узрхоҳӣ ро
برو ای اشک و عذرخواهی را
Ғарқаи хӯн ба хок пош беафт
غرقه خون به خاک پاش بیفت
Мастии ҷому шавқи дидораш
مستی جام و شوق دیدارش
Аз дили ман ғубор ҳастӣ рафт
از دل من غبار هستی رفت
Ба ду кунаш харида ам натавон
به دو کونش خریده ام نتوان
Доман ӯ зи даст додани муфт
دامن او ز دست دادن مفت
Май рӯми маст бар сари кӯяш
می روم مست بر سر کویش
Дилӣ аз сабри тоқ ва бо ғами ҷуфт
دلی از صبر طاق و با غم جفت
Гар кашад пӯсти ғайраташи зи серум
گر کشد پوست غیرتش ز سرم
Пеш ӯ пӯст карда хоҳам гуфт
پیش او پوست کرده خواهم گفت
Ки май ишқро туе соқӣ
که می عشق را تویی ساقی
Косаи шамси вҷҳки албоқӣ
کاسه شمس وجهک الباقی
Фаҳми бас қосирасту нафаси ҷҳўл
فهم بس قاصر است و نفس جهول
Табъи бас саркашасту умри аҷул
طبع بس سرکش است و عمر عجول
Оҳ азин гуфту гӯй агар нашавад
آه ازین گفت و گوی اگر نشود
Сари мақсӯд азон қарин ба ҳусӯл
سر مقصود ازان قرین به حصول
Бигузар аз лофи ақлу фазл ки ҳаст
بگذر از لاف عقل و فضل که هست
Ақли ӣнҷои Ақилаи фазли фузул
عقل اینجا عقیله فضل فضول
Роҳи ваҳдат ба пои ишқи сипар
راه وحدت به پای عشق سپر
Ки буд илми азин амали маъзул
که بود علم ازین عمل معزول
Дар ҳарим фано нишин ва бишӯй
در حریم فنا نشین و بشوی
Дили зи андешаи хурӯҷу духул
دل ز اندیشه خروج و دخول
Равшани ойӣнае ба даст овар
روشن آیینه ای به دست آور
Ки зи занги ҳаво буд мсқўл
که ز زنگ هوا بود مصقول
Вондри он оина ба чашми шуҳуд
واندر آن آینه به چشم شهود
Холӣ аз ваҳми иттиҳоду ҳулӯл
خالی از وهم اتحاد و حلول
Талъати дӯсти байну дами даракаш
طلعت دوست بین و دم درکش
Шод биншин ба базмгоҳи вусӯл
شاد بنشین به بزمگاه وصول
Кашфи ин роз кун ба нағмаи шавқ
کشف این راز کن به نغمه شوق
Чун наад ҷониби ту самъи қабул
چون نهد جانب تو سمع قبول
Ки май ишқро туе соқӣ
که می عشق را تویی ساقی
Косаи шамси вҷҳки албоқӣ
کاسه شمس وجهک الباقی
Ҷомии ин зуҳду худнамое чанд
جامی این زهد و خودنمایی چند
Зуҳд домаст ва худ намоеи банд
زهد دام است و خود نمایی بند
Доми бугсал ба дӯсти гири ором
دام بگسل به دوست گیر آرام
Банд башикан ба ишқи ҷӯи пайванд
بند بشکن به عشق جو پیوند
Раҳи чунон рӯ ки брнбоиди гашт
ره چنان رو که برنباید گشت
Дил бар он на ки брнбоид кунад
دل بر آن نه که برنباید کند
Сайди он шӯ ки мекашад зулфаш
صید آن شو که می کشد زلفش
Гардани саракашон ба хами каманд
گردن سرکشان به خم کمند
Ҷон фишон баҳри он ки ме бахшад
جان فشان بهر آن که می بخشد
Куштаро ҷони зи лаъли шикарханд
کشته را جان ز لعل شکرخند
Ҳар балое казу расад бипазир
هر بلایی کزو رسد بپذیر
Ҳар ҷафое ки ӯ кунад бипасанд
هر جفایی که او کند بپسند
Ҳамаи зарроти маст бода ӯст
همه ذرات مست باده اوست
Ту ба бӯе чаҳ гашта Эй хурсанд
تو به بویی چه گشته ای خرسند
Чанд беҳудаи бодпимоиӣ
چند بیهوده بادپیمایی
Бодаи паймо ба рӯй ӯ як чанд
باده پیما به روی او یک چند
Чун шӯии масти бодаи васлаш
چون شوی مست باده وصلش
Бсрои ин наво ба бонги баланд
بسرا این نوا به بانگ بلند
Ки май ишқро туе соқӣ
که می عشق را تویی ساقی
Кأсаҳи шамси вҷҳки албоқӣ
کأسه شمس وجهک الباقی