Мотам ӯ рахна дар сури Самарқанди аўФкнд
ماتم او رخنه در سور سمرقند اوفکند
Гӯйии имрӯз аз Бухоро рафт шоҳи Нақшбанд
گویی امروز از بخارا رفت شاه نقشبند
Аз Самарқанду Бухорои бас ки сайл ашк рафт
از سمرقند و بخارا بس که سیل اشک رفت
Киштии хоразмёнро рахна дар Ҷайҳун фиканд
کشتی خوارزمیان را رخنه در جیحون فکند
Дӯди ин оташи ҳамаи атроф туркистон гирифт
دود این آتش همه اطراف ترکستان گرفت
Шуд ҷаҳони торик бар бодоми чашмони Хуҷанд
شد جهان تاریک بر بادام چشمان خجند
Аҳли Тирмиз ҳар ҳисорӣ каз сабурӣ доштанд
اهل ترمذ هر حصاری کز صبوری داشتند
Мавҷ зад ин сайли андӯҳи он ҳисор аз бех кунад
موج زد این سیل اندوه آن حصار از بیخ کند
Чун чашид ин чошниро Балх чун тсҳиФи хеш
چون چشید این چاشنی را بلخ چون تصحیف خویش
Талх шуд бар айши созони талхеи баси нописанд
تلخ شد بر عیش سازان تلخیی بس ناپسند
Тизгўшон ҳариро аз самоъи ин хабар
تیزگوشان هری را از سماع این خبر
Сина ҳо шуд чок ва дилҳо риш ва ҷонҳо дардманд
سینه ها شد چاک و دلها ریش و جانها دردمند
Дар Ироқу Форси ҳам чун фош гардад ин ҳадис
در عراق و فارس هم چون فاش گردد این حدیث
Меҳнату андӯҳ шан хоҳад гузашт аз чун ва чанд
محنت و اندوه شان خواهد گذشت از چون و چند
Худ Ироқу Форси чбўд балки гардад ин злом
خود عراق و فارس چبود بلکه گردد این ظلام
Рӯмёнро рӯми ҳинду Мисрёнро субҳи шом
رومیان را روم هند و مصریان را صبح شام
Чун хитоб « арҷъӣ »ро нафас покаш кард гӯш
چون خطاب « ارجعی » را نفس پاکش کرد گوش
Хуфт дроғўши ҷонон бе либоси ақлу ҳуш
خفت درآغوش جانان بی لباس عقل و هوش
Шуд чунон ҳамроз бо мақсӯди худ кандар миён
شد چنان همراز با مقصود خود کاندر میان
Неи ҳадис нафас мегунҷад на илҳоми сурӯш
نی حدیث نفس می گنجد نه الهام سروش
Ҳол ӯ бар сари ваҳдати долу лаби хомӯш азон
حال او بر سر وحدت دال و لب خاموش ازان
Сар ирфон бишинав эй орифи з гуёӣ хамӯш
سر عرفان بشنو ای عارف ز گویای خموش
Базми ъушрати баради азин кошонаи сӯрати бурун
بزم عشرت برد ازین کاشانه صورت برون
Ҳамчунон аз соғар ӯ аҳли маънии ҷуръаи нӯш
همچنان از ساغر او اهل معنی جرعه نوش
Ҳаркиро бошад чу ӯ завқи бақои ҷовдон
هرکه را باشد چو او ذوق بقای جاودان
Гӯи раҳ ӯгир ва дар нафии вуҷӯд хеш кӯш
گو ره اوگیر و در نفی وجود خویش کوش
Доғи шавқу захми ишқаш май барам бо худ ба ҳашар
داغ شوق و زخم عشقش می برم با خود به حشر
То зи хайл ӯ шморндми бад-ӣни доғу дараваш
تا ز خیل او شمارندم بدین داغ و دروش
Ҷомӣ аз ҳад шуд хурӯши он ба ки ҷонии пари харош
جامی از حد شد خروش آن به که جانی پر خراش
Бар дуои пайравон ӯ кунӣ хатми ин хурӯш
بر دعای پیروان او کنی ختم این خروش
Зилли ахлофи киромаши ҷовдони ммдўди бод
ظل اخلاف کرامش جاودان ممدود باد
Шоҳид ӯ дар ҳамаи зарроташони машҳӯди бод
شاهد او در همه ذراتشان مشهود باد